Stablecoins vertegenwoordigen meer dan twee derde van alle cryptovalutatransacties en bedrijven maken een groot deel van dit volume uit. Maar bedrijven moeten er zeker van zijn dat de stablecoins die ze gebruiken betrouwbaar zijn. De betrouwbaarheid van stablecoins hangt helemaal af van de uitgifte: het gedrag van een stablecoin wordt bepaald door het contract dat de voorraad regelt, de reserves die de waarde ondersteunen en operationele controles. Deze bepalen of een uitgever snel en betrouwbaar echte activa kan omzetten in digitale activa, en omgekeerd.

Hieronder gaan we dieper in op hoe de uitgifte van stablecoins op grote schaal werkt.

Wat staat er in dit artikel?

• Wat is de uitgifte van stablecoins?
  
• Welke systemen maken de uitgifte van stablecoins mogelijk?
  
• Hoe versterkt het ontwerp van de uitgifte de marktstabiliteit en liquiditeit?
  
• Welke risico's en complianceverplichtingen zijn er verbonden aan de uitgifte van stablecoins?
  
• Hoe kunnen bedrijven een kader voor de uitgifte van stablecoins ontwerpen en beheren?
  
• Hoe Stripe kan helpen
  

Wat is de uitgifte van stablecoins?

De uitgifte van stablecoins is het proces waarbij nieuwe stablecoin-eenheden worden gemaakt en in omloop worden gebracht. Een gebruiker draagt een activum bij – meestal contant geld of cryptovaluta als onderpand – en de uitgever slaat nieuwe tokens van gelijke waarde on-chain.

Verschillende soorten stablecoins worden op verschillende manieren uitgegeven:

• Door fiatgeld gedekte stablecoins: deze stablecoins worden uitgegeven door bedrijven. Voor elke token die wordt gecreëerd, houdt de uitgever een overeenkomstig bedrag in dollars – of een andere valuta – in reserve, meestal in de vorm van contant geld of kortlopende staatsobligaties. Het proces is simpel: een gebruiker stuurt $ 100 naar de uitgever, die vervolgens 100 tokens maakt via zijn slimme contract en deze naar de wallet van de gebruiker stuurt. Houders kunnen die tokens later inwisselen voor contant geld uit de reserve, dus uitgifte en inwisseling gaan hand in hand.

• Door grondstoffen gedekte stablecoins: dit type stablecoin werkt op dezelfde manier, maar wordt gedekt door een grondstof, zoals goud. Voorbeelden hiervan zijn PAX Gold of Tether Gold. Elke token vertegenwoordigt een claim op een specifieke hoeveelheid van die grondstof, die wordt bewaard door een bewaarder.

• Door cryptovaluta gedekte stablecoins: deze worden meestal uitgegeven door gebruikers zelf, via gedecentraliseerde protocollen. Een gebruiker zet een hoeveelheid crypto vast die meer waard is dan de waarde van de stablecoin die hij uitgeeft, bijvoorbeeld door $ 150 aan Ethereum (ETH) te storten om $ 100 aan tokens te slaan die gekoppeld zijn aan de Amerikaanse dollar (USD). Slimme contracten regelen het slaan en de waarde van het onderpand wordt continu gecontroleerd; als deze te veel daalt, worden posities automatisch geliquideerd. Om hun gedekte schuldpositie (collateralized debt position, CDP) te sluiten, moet een gebruiker de stablecoins die hij heeft geslagen en eventuele bijbehorende stabiliteitsvergoedingen terugbetalen. Het contract vernietigt die tokens en geeft het onderpand vrij.

• Algoritmische stablecoins: deze stablecoins passen het aanbod aan via code, op basis van de marktomstandigheden. Als de vraag stijgt, slaat het systeem meer tokens; als de vraag daalt, vermindert het het aanbod. Deze systemen zijn gebaseerd op prikkels en marktgedrag in plaats van expliciet onderpand, waardoor ze over het algemeen als risicovoller worden beschouwd dan andere soorten stablecoins.

Welke systemen maken de uitgifte van stablecoins mogelijk?

Bij de uitgifte van stablecoins werken drie systemen samen: slimme contracten die het aanbod op on-chain regelen, financiële systemen die reserves off-chain aanhouden en beheren en operationele controles die deze twee met elkaar verbinden. Hieronder volgt een overzicht van elk van deze systemen.

Slimme contracten: de on-chain motor achter het aanbod

Het slimme contract van een stablecoin bepaalt de regels voor tokens. Het bepaalt hoe ze worden gecreëerd, vernietigd en verplaatst, en wie ze kan uitgeven en vernietigen. Het beschrijft ook hoe veranderingen in het aanbod on-chain worden gevalideerd en welke waarborgen er zijn als er iets misgaat (bijvoorbeeld pauzeschakelaars, bevriezingsfuncties, beschermde upgradepaden).

Uitgevers behandelen deze contracten als financiële infrastructuur, met audits door derden vóór de lancering, beheerderssleutels met meerdere handtekeningen en strikte procedures voor eventuele contractupgrades. Eén fout in het contract kan de hele activa in gevaar brengen, dus voorzichtigheid is geboden.

Reserves: de off-chain waardelaag

Bij stablecoins die gekoppeld zijn aan fiatgeld of activa, bepaalt de reserve aan reële activa van de uitgever de waarde van de tokens. Bij stablecoins die gekoppeld zijn aan fiatgeld, houden uitgevers doorgaans contant geld en verzekerde bankdeposito's aan (voor liquiditeit), kortlopende staatsobligaties (voor een laag risico, rendement en stabiliteit) en soms overnight repo's (voor een beter beheer van de liquiditeit).

Alles staat op gescheiden bewaarrekeningen. Deze zijn juridisch gezien gescheiden van de bedrijfsfondsen van de uitgever, dus een bedrijf kan niet bij de reserves komen.

Om het aanbod en de reserves op elkaar af te stemmen, houden uitgevers een intern grootboek bij dat het aanbod on-chain weerspiegelt. Onafhankelijke accountants of certificeringsbedrijven controleren dit maandelijks voor de meeste grote uitgevers, soms vaker, afhankelijk van de wettelijke vereisten.

Operationele controles: het bindweefsel

Een stablecoin heeft ook echte controles nodig om de uitgifte voorspelbaar en compliant te houden.

Deze omvatten:

• Transactiecontrole en reconciliatie tussen het on-chain aanbod en de off-chain reserves

• Compliancefuncties voor sanctiescreening en antiwitwasverplichtingen (AML)

• Workflows voor goedkeuring van het slaan en vernietigen van munten, zodat geen enkel individu wijzigingen in het aanbod kan goedkeuren

• Bevriezings- of pauzemogelijkheden om diefstal of fraude tegen te gaan

• Normen voor onboarding van partners voor beurzen, bewaarders en grote liquiditeitsverschaffers

Deze controles zorgen ervoor dat een stablecoin veilig op grote schaal en in meerdere rechtsgebieden kan worden gebruikt.

Hoe versterkt het ontwerp van de uitgifte de marktstabiliteit en liquiditeit?

De mechanismen voor uitgifte en verzilvering zorgen voor een soepele overgang tussen tokens en de activa die ze ondersteunen. Als ze goed werken, houden markten de prijs van de stablecoin vanzelf op peil.

Zo werkt dat voor door fiatgeld ondersteunde stablecoins:

• Verzilveringen zorgen voor een prijsbodem: als een stablecoin gekoppeld is aan $ 1 en onder die waarde wordt verhandeld, bijvoorbeeld $ 0,98, grijpen handelaren meteen in. Ze kopen met korting, lossen in tegen de nominale waarde en maken winst op het verschil. Die koopdruk duwt de markt terug naar de koppeling en de verzilveringsgolf zorgt voor een krapper aanbod doordat tokens uit de circulatie worden gehaald.

• Uitgifte zorgt voor een prijsplafond: dezelfde logica werkt ook andersom. Als de token boven $ 1 wordt verhandeld, wordt het uitgeven van nieuw aanbod winstgevend. Handelaren slaan munten met een waarde van $ 1 door onderpand of contant geld te storten, verkopen tegen de hogere prijs en breiden het aanbod uit totdat de prijs zich stabiliseert.

Welke risico's en complianceverplichtingen zijn er bij de uitgifte van stablecoins?

Als je stablecoins uitgeeft, ben je verantwoordelijk voor het geld van anderen, dus je opzet moet functioneren als een financiële infrastructuur. De verwachtingen van toezichthouders zijn vergelijkbaar in de VS, Europa en andere grote markten.

Dit is waar je rekening mee moet houden.

Reserve- en liquiditeitsrisico

De meest fundamentele verwachting is simpel: elke token moet worden gedekt door iets dat je daadwerkelijk kunt leveren wanneer iemand zijn geld terugvraagt.

Als reserves riskant zijn, vastzitten of er niet daadwerkelijk zijn, wordt verzilvering moeilijker. Zodra dat gebeurt, kan de markt twijfel gaan inprijzen. Om een neerwaartse spiraal te voorkomen, verwachten toezichthouders steeds vaker dat uitgevers een conservatieve aanpak hanteren. In Europa vallen stablecoins onder de Markets in Crypto-Assets Regulation (MiCA). In 2025 heeft de VS de GENIUS Act aangenomen, die vergelijkbare regels voor stablecoins vaststelt die in 2027 van kracht worden.

Deze omvatten:

• 1:1-dekking, zonder uitzonderingen

• Reserves aanhouden in contanten en kortlopende staatsobligaties

• Gebruikmaken van gescheiden bewaarrekeningen

• Regelmatig verklaringen of audits publiceren

Technisch risico

Zelfs als de reserves perfect zijn, brengt de on-chain kant nog steeds risico's met zich mee. Een bug in een slim contract, een gecompromitteerde sleutel of een gebrekkig toestemmingsmodel kan het hele systeem ondermijnen.

Grote uitgevers van stablecoins benaderen cyberbeveiliging meer zoals een traditionele bank dat zou doen. Hun strategieën omvatten:

• Gecontroleerde slimme contracten

• Door hardware beveiligde, multisignature mint- en burn-sleutels

• Strenge upgrade-processen

• Voortdurende reconciliatie tussen on-chain aanbod en off-chain reserves

• Incidentresponsplannen voor contract- of oracle-problemen

Naleving en consumentenbescherming

Regelgevers verwachten steeds vaker dat uitgevers van stablecoins net zo streng te werk gaan als andere financiële instellingen.

Ze kunnen het volgende eisen:

• AML- en Know Your Customer (KYC)-controles op bankniveau

• Sanctiescreening, inclusief de mogelijkheid om illegale fondsen te bevriezen

• Duidelijke informatie over reserves, rechten en verzilveringsvoorwaarden

• Gegarandeerde terugkoop tegen pari

Sancties voor zwakke AML-programma's, misleidende reserveclaims of onduidelijke verzilveringsprocessen hebben gevolgen gehad voor uitgevers in verschillende rechtsgebieden.

Hoe kunnen bedrijven een kader voor de uitgifte van stablecoins ontwerpen en beheren?

Het ontwerpen van een stablecoin betekent het bouwen van iets dat voorspelbaar gedrag vertoont en betrouwbaar zijn waarde behoudt. Een doordacht kader komt meestal tot stand door een aantal belangrijke beslissingen.

• Begin met het model en het doel: een stablecoin moet een reden hebben om te bestaan. Een token dat is ontworpen voor internationale betalingen heeft andere vereisten dan een token dat bedoeld is voor on-chain leningen. Het beoogde gebruik bepaalt de koppeling, hoe reserves werken en het niveau van onderpand of toegang tot verzilvering.

• Zorg vroeg voor een solide regelgevingsbasis: uitgevers hebben meestal een charter, e-geldlicentie of een gereguleerde partner nodig voordat ze op grote schaal geld kunnen accepteren of verzilveringen kunnen verwerken. Deze licentiebeslissingen zijn van invloed op je KYC-stromen, reservebeperkingen en rapportagevereisten.

• Ontwikkel een reservestrategie die onder druk standhoudt: reserves moeten worden gestructureerd rond liquiditeit en kapitaalbehoud. Uitgevers gebruiken contant geld, verzekerde deposito's en kortlopende staatsobligaties voor fiat stablecoins. Door stressscenario's te simuleren (bijv. verzilveringen van grote volumes, marktschokken, bankstoringen) kun je bevestigen dat je reservemix bestand is tegen volatiliteit.

• Behandel de technologie als kerninfrastructuur: slimme contracten vereisen grondige audits, gecontroleerde upgradepaden en sleutels die worden beveiligd door cryptografische beveiligingsmechanismen, zoals hardwarebeveiligingsmodules (HSM's) en multisignature-governance. Backend-systemen moeten regelmatig de on-chain voorraad afstemmen met de reserves en discrepanties meteen aan het licht brengen.

• Werk transparant: duidelijke informatie over reserves, verzilveringsvoorwaarden en governancekeuzes wekken vertrouwen. Regelmatige verklaringen en voorspelbaar beleid laten zien dat het systeem werkt zoals gepland.

Hoe Stripe kan helpen

Stripe Payments biedt een gebundelde, wereldwijde betaaloplossing die elk bedrijf - van start-ups tot wereldwijde ondernemingen - helpt bij het ontvangen van betalingen online, persoonlijk en over de hele wereld. Bedrijven kunnen stablecoinbetalingen van bijna overal ter wereld accepteren die als fiat worden verrekend in hun Stripe-balans.

Stripe Payments kan je helpen met het volgende:

• Je afrekenervaring te verbeteren: zorg voor een soepele klantervaring en bespaar duizenden uren aan ontwikkelingswerk met kant-en-klare betaalinterfaces en toegang tot meer dan 125 betaalmethoden, waaronder stablecoins en cryptovaluta.

• Sneller uit te breiden naar nieuwe markten: bereik klanten over de hele wereld en verminder de complexiteit en kosten van multivalutabeheer met grensoverschrijdende betaalopties, beschikbaar in 195 landen in 135+ valuta's.

• Fysieke en online betalingen samen te voegen: bouw een unified commerce-ervaring op via online en fysieke kanalen om interacties te personaliseren, loyaliteit te belonen en inkomsten te laten groeien.

• De betaalprestaties verbeteren: verhoog inkomsten met een reeks aanpasbare, eenvoudig te configureren betaaltools, waaronder no code-fraudebescherming en geavanceerde mogelijkheden om autorisatiepercentages te verbeteren.

• Sneller te werken met een flexibel, betrouwbaar platform voor groei: bouw voort op een platform dat is ontworpen om met jou mee te groeien, met een historische uptime van 99,999% en toonaangevende betrouwbaarheid.

Lees meer over hoe Stripe Payments je online en fysieke betalingen kan stimuleren, of ga er vandaag nog mee aan de slag.