Customer Identification Programs (CIP's) vormen een onderdeel van de inspanningen voor Anti-Money Laundering (AML) (witwasbestrijding) van financiële instellingen. De Verenigde Naties schatten dat er wereldwijd in één jaar tijd tussen $ 800 miljard en $ 2 biljoen USD wordt witgewassen. Regelgeving zoals de USA PATRIOT Act vereist het gebruik van CIP's om financiële misdrijven zoals witwassen en terrorismefinanciering te voorkomen.
CIP's zijn de eerste verdedigingslinie voor financiële systemen. Ze zorgen ervoor dat financiële systemen de identiteit van klanten kunnen verifiëren, waardoor het risico op illegale activiteiten wordt geminimaliseerd. Deze programma's maken deel uit van bredere customer due diligence (CDD)-processen, waaronder het continu monitoren van transacties van klanten om verdachte activiteiten op te sporen en te melden.
Hieronder bespreken we de voordelen van het gebruik van CIP's, hoe je een CIP opzet en best practices voor het toepassen van CIP's in je bedrijf.
Wat staat er in dit artikel?
- Wat is een Customer Identification Program (CIP)?
- Voordelen van het gebruik van een Customer Identification Program
- Vereisten voor een Customer Identification Program
- Verschillen tussen Customer Identification Programs en Know Your Customer (KYC)
- Wie moet zich aan de CIP-regels houden?
- Een Customer Identification Program opzetten
- Best practices voor de toepassing van Customer Identification Programs
- Hoe Stripe Radar kan helpen
Wat is een Customer Identification Program (CIP)
Een Customer Identification Program (CIP) is een verplicht regelgevingskader dat vereist dat financiële instellingen de identiteit verifiëren van elke persoon of entiteit die een account opent. In plaats van een informele identiteitscontrole is een CIP een formeel, schriftelijk operationeel beleid dat is ontworpen om ervoor te zorgen dat een instelling een redelijke overtuiging vormt met betrekking tot de ware identiteit van elke klant die ze bedienen.
De CIP-vereiste is formeel vastgesteld onder Sectie 326 van de USA PATRIOT Act, ingevoerd in 2001 in de nasleep van 11 september. Het is ontworpen om het witwassen van geld, de financiering van terrorisme en andere financiële misdrijven te voorkomen door ervoor te zorgen dat financiële instellingen potentiële klanten grondig screenen voordat ze systeemtoegang verlenen en continu verdachte transacties markeren.
Om te voldoen aan federale compliance-normen, moet elke CIP de basisverzameling van gegevens, identiteitsverificatie en screening van de overheidswatchlist afdwingen. Daarnaast moeten CIP's gegevens en andere records ten minste vijf jaar bewaren nadat het account is gesloten.
Voordelen van het gebruik van een klantidentificatieprogramma
CIP's zijn op veel verschillende manieren handig voor bedrijven. Bijvoorbeeld:
Risicobeperking: CIP's beperken het risico op financiële misdrijven zoals witwassen van geld, terrorismefinanciering en fraude. Door de ware identiteit van hun klanten te verifiëren, kunnen instellingen deze illegale activiteiten voorkomen en potentiële juridische en reputatieschade vermijden.
Naleving van de regelgeving: CIP's zijn in veel landen, waaronder de VS, een wettelijke vereiste voor financiële instellingen. Het niet gebruiken van CIP's kan leiden tot boetes en straffen.
Sterkere beveiliging: CIP's creëren een veiligere financiële omgeving door ongeautoriseerde toegang tot accounts en diensten te voorkomen, wat de instelling en legitieme klanten beschermt tegen financiële verliezen.
Verbeterde due diligence voor klanten: CIP's stellen instellingen in staat om effectievere due diligence voor klanten (CDD) uit te voeren, door het risico van elke klant te beoordelen en diensten hierop af te stemmen.
Operationele efficiëntie: Hoewel CIP's een initiële investering in systemen en processen vereisen, kunnen ze de operationele efficiëntie op de lange termijn verbeteren. Het automatiseren van verificatieprocessen en het vereenvoudigen van onboardingprocedures kan op de lange termijn tijd en middelen besparen.
Fraudebescherming voor klanten: CIP's beschermen klanten tegen identiteitsdiefstal en fraude door ervoor te zorgen dat alleen geautoriseerde personen toegang hebben tot hun accounts, wat financiële middelen en persoonsgegevens veiligstelt.
Groter vertrouwen van de klant: Klanten zijn eerder geneigd instellingen met sterke beveiligingsmaatregelen, zoals CIP's, te vertrouwen.
Snellere onboarding: CIP-processen kunnen leiden tot een snellere en gemakkelijkere onboarding voor nieuwe klanten, wat de klanttevredenheid verbetert en hen aanmoedigt om de diensten van de instelling te gebruiken.
Toegang tot meer diensten: CIP's stellen instellingen in staat om klanten een breder scala aan financiële producten en diensten aan te bieden. Door de identiteit van de klant te verifiëren, kunnen instellingen diensten aanbieden die anders mogelijk beperkt zouden zijn vanwege zorgen over regelgeving.
Vereisten voor een Customer Identification Program
Op grond van de voorschriften van de Bank Secrecy Act (BSA) en het Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN) moeten financiële instellingen een schriftelijk CIP ontwerpen en uitvoeren dat is afgestemd op hun specifieke risicoprofiel, klantenbestand en serviceaanbod.
Om de wettelijke compliance te handhaven, moet elk CIP voldoen aan zes wettelijke kernvereisten:
Een formeel schriftelijk beleid: het programma moet schriftelijk worden gedocumenteerd, goedgekeurd door de directie of de raad van bestuur, en volledig worden geïntegreerd in het bredere compliance-kader voor AML van de organisatie.
Verplichte verzameling van klantgegevens: voordat een account wordt geopend of toegang tot diensten wordt verleend, moet de instelling de volledige wettelijke naam, geboortedatum, het woon- of vestigingsadres van een klant en het socialezekerheidsnummer, btw-nummer of het paspoortnummer voor buitenlandse personen verzamelen.
Op risico's gebaseerde identiteitsverificatie: het programma moet specifieke procedures beschrijven voor het verifiëren van de identiteit van de klant binnen een redelijke termijn; dit omvat verificatie van documenten zoals rijbewijzen en het vergelijken van verzamelde gegevens met kredietbureaus en openbare registers.
Vergelijking van de overheidswatchlist: de instelling moet klantidentiteiten controleren aan de hand van federale lijsten van bekende of verdachte terroristen en sanctiedoelwitten, voornamelijk bijgehouden door de Office of Foreign Assets Control (OFAC).
Adequate kennisgeving aan de klant: instellingen moeten klanten voorzien van duidelijke kennisgeving vooraf, waarin ze hen informeren dat de onderneming door de federale wet verplicht is om identificatiegegevens op te vragen en te verifiëren voordat een account wordt geopend.
Archivering en bewaring van gegevens: instellingen moeten een volledig audittrail bijhouden, inclusief alle verzamelde klantgegevens, beschrijvingen van documenten die voor verificatie zijn gebruikt en oplossingen van eventuele gegevensdiscrepanties; deze records moeten minimaal vijf jaar na sluiting van het account worden bewaard.
Verschillen tussen klantidentificatieprogramma's en Know Your Customer (KYC)
Klantidentificatieprogramma's (CIP's) en Know Your Customer (KYC) zijn manieren om klanten te identificeren en te verifiëren, maar ze hebben verschillende doelen en reikwijdtes. Het gebruik van CIP's is een specifieke wettelijke vereiste die gericht is op het verifiëren van de identiteit van klanten, terwijl KYC een breder proces is dat identiteitsverificatie, risicobeoordeling en voortdurende monitoring omvat. CIP is de eerste stap in het bredere KYC-proces: terwijl CIP de identiteit van de klant vaststelt, gaat KYC verder door hun financiële gedrag bloot te leggen en hun risicoprofiel te beoordelen.
Customer Identification Program
CIP's zijn bedoeld om de identiteit van een klant te checken tijdens het onboardingproces. Het CIP-proces houdt in dat specifieke identificatiegegevens worden verzameld en gecontroleerd, zoals naam, geboortedatum, adres en door de overheid uitgegeven identificatienummer. Het doel van CIP's is om een redelijke zekerheid te verkrijgen dat de instelling de identiteit van de klant kent, waardoor identiteitsdiefstal en fraude worden voorkomen.
Know Your Customer
Het KYC-proces is breder dan het CIP-proces. Het gaat niet alleen om het checken van je identiteit, maar ook om het begrijpen van je financiële activiteiten en risicoprofiel. Het belangrijkste doel van KYC is om het totale risico van een klant te beoordelen en te checken of hun activiteiten passen bij de risicobereidheid en regelgeving van de instelling. Het KYC-proces omvat het verzamelen en analyseren van een breder scala aan informatie dan CIP's beoordelen. Meestal omvat de informatie het beroep van de klant, de herkomst van zijn geld, zijn transactiegeschiedenis en zijn risicotolerantie.
Voorbeeld van CIP- versus KYC-processen
Bij het openen van een bankrekening moet een klant zijn identificatiedocumenten (bijv. paspoort, rijbewijs) overleggen om aan de CIP-vereiste te voldoen. Het KYC-proces van de bank kan echter ook vragen om informatie over het beroep, de inkomstenbron en het beoogde gebruik van de rekening om het risiconiveau te beoordelen.
|
Dimensie
|
Customer Identification Program (CIP)
|
Know Your Customer (KYC)
|
|---|---|---|
| Reikwijdte | Smalle, specifieke vereiste in de regelgeving (Sectie 326 van de USA PATRIOT Act) | Breed, end-to-end compliance-framework dat CIP, due diligence en monitoring omvat |
| Primaire doelstelling | Redelijk bewijs van de ware identiteit van een klant vaststellen om fraude en identiteitsdiefstal te voorkomen | Het algehele risico van de klant beoordelen, financieel gedrag begrijpen en doorlopend witwassen van geld detecteren |
| Timing en cadans | Eenmalige uitvoering vooraf tijdens het initiële onboardingproces | Continu proces dat gedurende de gehele levenscyclus van de klant wordt onderhouden |
| Vereiste gegevens | Vier basisidentificatoren: wettelijke naam, geboortedatum, fysiek adres en door de overheid uitgegeven identificatienummer | Uitgebreid profiel: beroep, herkomst van geld of vermogen, verwacht transactievolume en risicoclassificatie |
| Praktijkvoorbeeld | Een paspoort of rijbewijs indienen om te verifiëren wie je bent bij het openen van het account | Je inkomstenbron opgeven en je doorlopende accountactiviteit laten monitoren op verdachte patronen |
Wie moet zich aan de CIP-regels houden?
In veel landen vereisen AML-richtlijnen dat financiële instellingen en bepaalde bedrijven CIP's implementeren. In de VS dwingen bijvoorbeeld verschillende regelgevende instanties CIP-vereisten af, waaronder het Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN), de Federal Reserve Board, de Federal Deposit Insurance Corp. (FDIC) en het Office of the Comptroller of the Currency (OCC). Naast de hieronder vermelde soorten bedrijven, moeten andere ondernemingen mogelijk een CIP implementeren als ze zich bezighouden met op financiële risico's gebaseerde activiteiten die vatbaar zijn voor witwassen van geld of financiering van terrorisme.
Banken: commerciële banken, spaarbanken en investeringsbanken.
Kredietunies: coöperatieve financiële instellingen die eigendom zijn van en worden beheerd door hun leden.
Effectenmakelaars en -handelaren: bedrijven die effecten kopen en verkopen namens klanten of voor hun eigen accounts.
Beleggingsfondsen: investeringsbedrijven die geld van investeerders samenvoegen om een gediversifieerde portefeuille van effecten te kopen.
Futures-commissiehandelaren: individuen of bedrijven die bestellingen werven of accepteren voor de aankoop of verkoop van futures-contracten en opties op futures-contracten.
Introductiemakelaars: individuen of bedrijven die bestellingen werven of accepteren voor de aankoop of verkoop van futures-contracten en opties op futures-contracten, maar geen geld of effecten van klanten accepteren.
Grondstoffenhandeladviseurs: individuen of bedrijven die anderen adviseren over het kopen of verkopen van futures-contracten en opties op futures-contracten.
Exploitanten van grondstoffenpools: individuen of bedrijven die grondstoffenpools exploiteren, dit zijn investeringsvehikels die fondsen van investeerders bundelen om in grondstoffen te handelen.
Geldserviceondernemingen: ondernemingen die diensten verlenen zoals geldoverdracht, het innen van cheques, het wisselen van valuta of de verkoop van postwissels of reischeques.
Hoe stel je een klantidentificatieprogramma op?
Het ontwerpen en implementeren van een CIP bestaat uit een aantal stappen die je moet aanpassen aan de grootte, omvang en structuur van je bedrijf. Overweeg om samen te werken met juridische adviseurs of compliance-experts, die je kunnen helpen bij het opzetten van een CIP. Train je personeel in de CIP-vereisten en -procedures, zodat ze deze consistent kunnen toepassen, en vertel klanten hoe belangrijk het CIP is.
Hieronder staan de basisstappen voor het ontwikkelen van een sterk CIP. Voor meer gedetailleerde informatie en specifieke vereisten kun je de CIP-regels en -voorschriften raadplegen die zijn gepubliceerd door de relevante regelgevende instanties (bijv. FinCEN, FDIC).
1. Een geschreven CIP-beleid ontwikkelen
Geef een overzicht van de specifieke procedures die je instelling gaat volgen om klantidentificatiegegevens te verzamelen en te verifiëren. Geef aan voor welke soorten rekeningen het CIP geldt (bijvoorbeeld depositorekeningen, kredietrekeningen) en leg uit hoe je omgaat met uitzonderingen of alternatieve procedures voor bepaalde klanten (bijvoorbeeld klanten zonder sofinummer).
2. Klantinformatie verzamelen
Vraag elke klant om de volgende vier dingen:
Volledige wettelijke naam
Geboortedatum
Woonadres of adres van de onderneming
Identificatienummer (bijv. Social Security number, paspoortnummer)
Verzamel deze info als de klant een account opent of voordat de klant transacties kan doen.
3. Identiteit van de klant verifiëren
Controleer de info die de klant geeft met onafhankelijke, betrouwbare bronnen. Goede manieren zijn:
Door de overheid uitgegeven identiteitsbewijzen controleren (bijv. rijbewijs, paspoort)
Identiteitsverificatiediensten van derden gebruiken
Informatie verkrijgen van een kredietbeoordelaar of openbare database
Leg vast welke verificatiemethoden je hebt gebruikt en wat de resultaten van het verificatieproces waren.
4. Vergelijken met overheidslijsten
Controleer de naam van de klant tegen lijsten van bekende of verdachte terroristen of andere criminelen die door de overheid zijn verstrekt (bijvoorbeeld de SDN-lijst van OFAC). Als je een overeenkomst vindt, neem dan passende maatregelen, zoals het bevriezen van de rekening en het melden van de informatie aan de autoriteiten.
5. Gegevens bijhouden
Bewaar alle gegevens over klantidentificatie en verificatieresultaten minstens vijf jaar nadat de rekening is gesloten. Zorg dat je deze gegevens op verzoek aan toezichthouders kunt laten zien.
6. CIP's in de loop van de tijd beheren
Wijs een compliance officer of team aan dat verantwoordelijk is voor het toezicht op het CIP voor je onderneming. Deze persoon of dit team moet de leiding hebben over het regelmatig beoordelen en bijwerken van het CIP-beleid, zodat het effectief blijft en voldoet aan eventuele wijzigingen in de regelgeving. Ze moeten ook periodieke risicobeoordelingen uitvoeren om eventuele kwetsbaarheden in het programma te identificeren en aan te pakken.
Beste praktijken voor het toepassen van klantidentificatieprogramma's
Volg deze beste praktijken – technisch, operationeel en ethisch – om je bedrijf te helpen CIP's effectief toe te passen.
Technische best practices
Unieke en consistente ID's: wijs elke klant een unieke identifier toe die consistent blijft bij alle interacties en platforms. Deze identifier kan een willekeurig gegenereerd getal, een gehasht e-mailadres of een combinatie van relevante informatie zijn.
Veilige opslag: bescherm klant-ID's met behulp van encryptie en veilige opslagmethoden; beperk de toegang alleen tot geautoriseerd personeel.
Gegevensintegratie: integreer klant-ID's in alle systemen en databases binnen het bedrijf om een holistisch beeld van de klant te creëren dat gepersonaliseerde ervaringen mogelijk maakt.
Datakwaliteit: handhaaf nauwkeurige en actuele klant-ID-informatie; implementeer processen voor datavalidatie en -reiniging voor consistentie en betrouwbaarheid.
Schaalbaarheid: kies een klant-ID-systeem dat kan groeien met de onderneming en grote hoeveelheden data aankan.
Beste praktijken voor de bedrijfsvoering
Toestemming: verkrijg expliciete toestemming van klanten voordat je hun ID's verzamelt en gebruikt.
Privacybescherming: implementeer privacybevorderende technologieën om klant-ID's te anonimiseren of gebruik pseudoniemen.
Dataminimalisatie: verzamel alleen de minimale klantinformatie die nodig is voor legitieme zakelijke doeleinden; vermijd het verzamelen van gevoelige gegevens, tenzij dit absoluut noodzakelijk is.
Toegangscontrole: stel strikte toegangscontroles en audittrails in voor klant-ID-gegevens; beperk toegang alleen tot geautoriseerd personeel en controleer het gebruik.
Incidentresponsenplan: ontwikkel een uitgebreid incidentresponsplan om eventuele datalekken of beveiligingsincidenten met betrekking tot klant-ID's aan te pakken.
Ethische best practices
Klantautonomie: empower klanten door ze controle over hun data te geven; sta klanten toe om hun informatie op elk moment te openen, bij te werken of te verwijderen.
Non-discriminatie: gebruik klant-ID's nooit om personen te discrimineren of onrechtmatig te profileren op basis van hun persoonlijke kenmerken of gedrag.
Transparantie: gebruik klant-ID's op een eerlijke en transparante manier; communiceer naar klanten hoe je deze ID's zult gebruiken en vermijd misleidende praktijken.
Verantwoording: neem verantwoordelijkheid voor het ethische gebruik van klant-ID's; implementeer regelmatige audits en beoordelingen voor compliance met best practices en ethische normen.
Hoe Stripe Radar kan helpen
Stripe Radar gebruikt AI-modellen om fraude op te sporen en te voorkomen, getraind op basis van gegevens uit het wereldwijde netwerk van Stripe. Het werkt deze modellen steeds bij op basis van de nieuwste fraudetrends, zodat je onderneming beschermd blijft terwijl fraude zich ontwikkelt.
Stripe biedt ook Radar for Fraud Teams, waarmee gebruikers regels op maat kunnen toevoegen voor specifieke fraude scenario's voor hun bedrijf en toegang krijgen tot geavanceerde fraude- inzichten.
Radar kan je onderneming helpen met:
Voorkom fraudeverliezen: Stripe verwerkt jaarlijks meer dan $ 1,9 biljoen aan betalingen. Deze schaalgrootte stelt Radar op unieke wijze in staat om fraude te detecteren en te voorkomen, wat je geld bespaart.
Omzet verhogen: de AI-modellen van Radar zijn getraind op basis van echte chargebackgegevens, klantinformatie, browsegegevens en meer. Hierdoor kan Radar risicovolle transacties identificeren en valse positieven verminderen, waardoor je omzet stijgt.
Tijd besparen: Radar is ingebouwd in Stripe en hoeft niet te worden geconfigureerd. Je kunt ook je frauderesultaten monitoren, regels opstellen en meer op één platform, waardoor de efficiëntie toeneemt.
Lees meer over Stripe Radar of ga vandaag nog aan de slag.
De inhoud van dit artikel is uitsluitend bedoeld voor algemene informatieve en educatieve doeleinden en mag niet worden opgevat als juridisch of fiscaal advies. Stripe verklaart of garandeert niet dat de informatie in dit artikel nauwkeurig, volledig, adequaat of actueel is. Voor aanbevelingen voor jouw specifieke situatie moet je het advies inwinnen van een bekwame, in je rechtsgebied bevoegde advocaat of accountant.