Segregatierekeningen zijn afzonderlijke bankrekeningen die geautoriseerde betalingsdienstaanbieders gebruiken om hun eigen geld gescheiden te houden van geld dat namens gebruikers, zoals marktplaatsen en hun verkopers, wordt bewaard. In Frankrijk vereist de monetaire en financiële code dat dit geld wordt beschermd, meestal via segregatierekeningen. Marktplaatsen die geld van klanten innen voordat ze het geld naar verkopers overmaken, zijn onderworpen aan deze vereiste—hetzij direct, hetzij via hun betalingsdienstaanbieders.

Dit is een belangrijke verplichting omdat het doorgaans om grote sommen geld gaat. Bijvoorbeeld, Franse e-commerce genereerde € 196,4 miljard aan inkomsten in 2025. Marktplaatsen vertegenwoordigden een aanzienlijk deel, goed voor 29% van de productverkopen via e-commerce in 2023. Daarom zijn de gevolgen van slecht beheerde segregatie onmiddellijk. Ze omvatten boetes, schorsing van bedrijfsactiviteiten en het voorkomen dat verkopers toegang krijgen tot geld.

In dit artikel leggen we segregatierekeningen uit, met inbegrip van de bijbehorende regelgeving, rollen en functies voor e-commerce-marktplaatsen, installatieprocessen en een casestudy van de Morning fintech-onderneming.

Kernpunten

• Segregatierekeningen zijn afzonderlijke bankrekeningen die worden geopend door geautoriseerde betalingsdienstaanbieders bij kredietinstellingen. Aanbieders gebruiken deze rekeningen om geld van verkopers op de marktplaats te isoleren van hun eigen geld.
  
• Segregatierekeningen verschillen van reguliere bank- en betaalrekeningen. Bij reguliere rekeningen kunnen accounthouders vrij over het geld beschikken. Betaalrekeningen zijn individuele saldi die zijn vastgelegd in het systeem van een aanbieder.
  
• In Frankrijk zijn segregatierekeningen streng gereguleerd door artikel L 522-17 en artikel L 526-32 van de monetaire en financiële code, die de herziene richtlijn betalingsdiensten (PSD2) heeft geïmplementeerd. De Autoriteit voor Prudentieel Toezicht en Afwikkeling (Autorité de contrôle prudentiel et de résolution, of ACPR) verleent en controleert de vergunningen van betalingsdienstaanbieders gedurende hun hele levensduur.
  
• Voor marktplaatsen dienen segregatierekeningen verschillende doelen. Ze bewaren geld tussen incasso en uitbetaling aan verkopers, zorgen voor juridische naleving te midden van complexe betalingsvereisten, scheiden de commissie van de marktplaats van het geld van de verkopers en helpen KYC-verificatiedeadlines te beheren terwijl het geld gescheiden blijft.
  
• De meeste marktplaatsen kiezen ervoor om segregatie uit te besteden via geautoriseerde betalingsdienstaanbieders in plaats van zelf een vergunning aan te vragen.
  

Wat is een gesegregeerde rekening?

Een gesegregeerde rekening is een afzonderlijke bankrekening die door een dienstverlener van de betaaldienst wordt geopend bij een kredietinstelling. Geld van verkopers op de marktplaats wordt gescheiden gehouden van het eigen geld van de dienstverlener. Dit geld wordt gereserveerd voor verkopers op de marktplaats, zelfs als de dienstverlener failliet gaat.

Deze verplichting wordt geregeld in sectie 1, paragraaf 1 van artikel L 522-17 van de monetaire en financiële code. Hierin wordt gesteld dat geld dat is ontvangen van gebruikers van dienstverleners van de betaaldienst, gescheiden moet worden gehouden van geld van andere particulieren of ondernemingen. Met andere woorden, het geld van klanten en verkopers op de marktplaats mag nooit worden vermengd met het geld van de dienstverlener van de betaaldienst.

Wat is het verschil tussen een gesegregeerde rekening en een gewone bankrekening?

Een gewone bankrekening is van de accounthouder, die het geld naar eigen inzicht kan gebruiken. Een gesegregeerde rekening wordt door een dienstverlener van de betaaldienst geopend om het geld van zijn gebruikers te beheren. Dit geld mag uitsluitend worden gebruikt voor activiteiten van de gebruikers. Het geld is afgeschermd van schuldeisers van de dienstverlener en moet altijd gescheiden worden gehouden van diens eigen geld.

Hieronder schetsen we de drie belangrijkste verschillen tussen gesegregeerde rekeningen en gewone bankrekeningen.

Accounthouders

Juridisch gezien is de accounthouder van een gesegregeerde rekening de dienstverlener van de betaaldienst. Financieel gezien is het geld echter van de gebruikers van deze dienst (d.w.z. de klanten en verkopers op de marktplaats). Bij een gewone bankrekening vallen deze twee rollen samen in één persoon, maar bij een gesegregeerde rekening zijn deze gescheiden.

Deze scheiding wordt geformaliseerd in een accountovereenkomst die is ondertekend door de dienstverlener van de betaaldienst en een bank waarbij de rekening loopt. In deze overeenkomst moet staan dat gelden niet vermengd mogen worden en moet de verdeling van de gestorte gelden worden vermeld.

Gebruik van gelden

Een dienstverlener van de betaaldienst mag niet uit een gesegregeerde rekening putten om de lancering van een product, een marketingcampagne of werkkapitaalbehoeften te financieren. Geld op een gewone bankrekening kan daarentegen vrij worden gebruikt.

Optreden door schuldeisers

Artikel L 522-17 verwijst naar artikel L 613-30-1 van de monetaire en financiële code. Dit artikel bepaalt dat gesegregeerde gelden zijn afgeschermd tegen vorderingen van andere schuldeisers van de dienstverlener. Dit geldt zelfs in geval van handhavings- of incassoprocedures. Gewone rekeningen kunnen daarentegen in beslag worden genomen door schuldeisers van de accounthouder.

Wat is het verschil tussen een gesegregeerde rekening en een betalingsaccount?

Gesegregeerde rekeningen zijn echte bankrekeningen die door dienstverleners van de betaaldienst zijn geopend bij kredietinstellingen. Op deze rekeningen wordt het geld van de gebruiker afzonderlijk bewaard. Betalingsaccounts zijn saldi van individuele klanten, zoals geregistreerd in het systeem van de aanbieder. De één is een collectieve rekening die bij een bank wordt aangehouden, de ander is een interne, individuele boekhoudkundige registratie.

Betalingsaccounts zijn gedefinieerd in sectie I van artikel L 314-1 van de monetaire en financiële code. Het zijn accounts die worden aangehouden namens één of meer personen en die worden gebruikt om betalingen te doen. Een betalingsaccount omvat de informatie die een verkoper ziet in zijn marktplaatsinterface: de individuele saldi, verkooptegoeden en verschuldigde commissies. Betalingsaccounts zijn geen bankrekeningen, omdat ze geen geld bevatten. In plaats daarvan wordt het eigenlijke geld op een gesegregeerde rekening bewaard.

De twee soorten accounts zijn echter wel met elkaar verbonden. Beschermde gelden worden in het systeem van een aanbieder geregistreerd met een accountsaldo, dat gedekt moet zijn door de gesegregeerde gelden. Ook moeten deze gelden de huidige transacties en betalingstermijnen weerspiegelen.

Welke regelgeving is van toepassing op segregatierekeningen in Frankrijk?

In Frankrijk worden segregatierekeningen beheerst door artikel L 522-17 van de monetaire en financiële code voor betalingsinstellingen. Dit is een categorie van betalingsdienstaanbieders. Segregatierekeningen worden ook beheerst door artikel L 526-32 van de monetaire en financiële code voor instellingen voor elektronisch geld.

De Autoriteit voor Prudentieel Toezicht en Afwikkeling (Autorité de contrôle prudentiel et de résolution, of ACPR) verifieert de mechanismen die aanwezig zijn om het geld van klanten te beschermen voordat betalingsdienstaanbieders een vergunning krijgen om zaken te doen. Ook controleert de instantie de mechanismen voortdurend.

Deze regelgeving implementeert de Europese richtlijn (EU) 2015/2366, bekend als de herziene richtlijn betalingsdiensten (PSD2). De richtlijn is omgezet in de Franse wetgeving door Verordening nr. 2017-1252 van 9 augustus 2017. De wet staat betalingsinstellingen toe om te kiezen tussen twee methoden om geld te beschermen:

• Scheid geld in een betaalrekening die is geopend bij een erkende kredietinstelling in een lidstaat van de EU of de Europese Economische Ruimte (EER). Het geld kan ook worden geïnvesteerd in financiële instrumenten met een laag risico—inclusief effecten uitgegeven door gekwalificeerde geldmarktfondsen—en worden aangehouden op een rekening die speciaal voor dat doel is geopend.
  
• Sluit een verzekeringspolis of vergelijkbare garantie af bij een verzekeringsmaatschappij, financieringsmaatschappij of kredietinstelling die tot een andere groep behoort.
  

Houd er rekening mee dat het toekomstige Europese kader—bestaande uit de richtlijn betalingsdiensten 3 (PSD3) en de voorgestelde verordening betalingsdiensten—gegevens over de bescherming van geld zal wijzigen, maar dezelfde principes zal behouden. Segregatierekeningen blijven een belangrijk mechanisme.

Wat is het doel van gescheiden rekeningen?

Gescheiden rekeningen zijn een verzamelplaats voor gelden die toebehoren aan de verkopers van een marktplaats. De rekening houdt gelden vast na ontvangst van klanten maar vóór uitbetaling aan verkopers, waardoor betalingen aan meerdere ontvangers kunnen worden gedistribueerd, de commissies van de marktplaats worden gescheiden van de gelden van verkopers en verificatievertragingen worden opgevangen zonder gelden te vermengen.

Dit zijn de verschillende manieren waarop marktplaatsen gescheiden rekeningen kunnen gebruiken.

Gelden vasthouden tussen ontvangst en uitbetaling

Bij marktplaatsen kan het dagen of weken na de betaling door de klant duren voordat de verkoper het geld ontvangt. Dit gebeurt om verschillende redenen, zoals verzendbevestigingen, het herroepingsrecht en contractuele tijden voor terugboeking.

Gedurende deze periode moeten gelden die toebehoren aan de verkopers van de marktplaats ergens worden vastgehouden. Daarom wordt het geld op een gescheiden rekening bewaard.

Zorgen voor juridische compliance te midden van complexe betalingsvereisten

Marktplaatsen zijn gebouwd op betalingsmechanismen die vereisen dat gelden worden vastgehouden, traceerbaar zijn en worden gedistribueerd naar een geïdentificeerde ontvanger. Een enkele betaling kan bijvoorbeeld voor een enkele bestelling worden verdeeld over meerdere verkopers of worden gesplitst in meerdere betalingen.

Dit is ook het geval wanneer gelden worden vastgehouden tot levering, een gedeeltelijke terugbetaling of creditnota moet worden uitgegeven, of een inhouding van toepassing is. Zonder een gescheiden rekening zouden de gelden voor deze transacties uit de gelden van de marktplaats komen, wat door regelgeving verboden is.

Marktplaatscommissies scheiden van gelden van verkopers

Commissies worden berekend op het moment van ontvangst, maar worden pas uitbetaald op een bepaald moment dat in het contract is vastgelegd. Dat moment varieert afhankelijk van de marktplaats. Dit kan het moment van bevestiging, verzending of levering of een specifieke vervaldatum zijn.

Door scheiding moet deze overschrijving expliciet worden verantwoord in plaats van impliciet te blijven. Hierdoor weet de marktplaats op elk moment welk deel van zijn saldo daadwerkelijk van hem is.

Verificatietijden opvangen zonder gelden te vermengen

Verkopers met onvolledige KYC-profielen (Know Your Customer) kunnen niet worden uitbetaald. Een dienstverlener moet eerst due diligence uitvoeren. In de tussentijd worden gelden die aan verkopers zijn gecrediteerd, op een gescheiden rekening vastgehouden totdat de verificatie is voltooid.

Hoe werken gesegregeerde rekeningen voor marktplaatsen?

Klanten betalen via de marktplaats. Het geld komt aan bij de dienstverlener van de betaaldienst en wordt uiterlijk aan het einde van de volgende werkdag op een gesegregeerde rekening gestort. Interne gegevens houden het saldo van elke verkoper bij tot de definitieve uitbetaling.

Volgens sectie 1, paragraaf 1 van artikel L 522-17 van de monetaire en financiële code moet geld dat op het account van de klant blijft staan aan het einde van de volgende werkdag na ontvangst (zoals gedefinieerd door artikel L 133-4 van de monetaire en financiële code) op een afzonderlijke rekening worden gestort. De activiteiten van een betalingsinstelling zijn georganiseerd rondom deze vereiste.

Wanneer er een bestelling wordt geplaatst op een marktplaats, staat de gesegregeerde rekening in het middelpunt van de keten. Geld volgt het onderstaande traject, van ontvangst tot uitbetaling.

Geld incasseren

De klant betaalt met een betaalkaart, bankoverschrijving, automatische afschrijving of via een digitale wallet. Het geld wordt naar de dienstverlener van de betaaldienst van de marktplaats gestuurd. In dit stadium behoort het geld niet tot de marktplaats of de verkoper. Het wordt namens een derde partij bewaard.

Storten op de gesegregeerde rekening

De dienstverlener stort het geld op een gesegregeerde rekening die is geopend bij een bank met accounthouders, binnen de door de wet vereiste termijn (d.w.z. uiterlijk aan het einde van de volgende werkdag). In de praktijk zijn rekeningen meestal collectief en bevatten ze geld voor alle gebruikers, in plaats van individuele rekeningen per verkoper te hebben.

Volgens artikel L 522-17 van de monetaire en financiële code moeten rekeningen afgescheiden zijn van het geld van de dienstverlener van de betaaldienst, maar er is geen vereiste dat dit unieke rekeningen zijn. Dezelfde dienstverlener kan meerdere rekeningen openen bij meerdere instellingen. Dergelijke diversificatie wordt doorgaans zelfs aangemoedigd.

Bijschrijven op het betalingsaccount van de verkoper

Het systeem van de dienstverlener van de betaaldienst houdt bij hoeveel van het totaal verschuldigd is aan elke verkoper. Dit gebeurt via betalingsaccounts, die worden gedefinieerd door artikel L 314-1 van de monetaire en financiële code. Elke verkoper heeft zijn eigen saldo, dat is opgebouwd uit zijn omzet minus commissies, terugbetalingen en uitbetalingen.

Geld vasthouden tot uitbetaling

Volgens de regels van de marktplaats moet geld worden vastgehouden totdat de verzending is bevestigd, het herroepingsrecht is verstreken of de contractuele vervaldatum aanbreekt. Gebeurtenissen die het saldo van de rekening kunnen veranderen (bijv. annuleringen, gedeeltelijke terugbetalingen, creditnota's of klantgeschillen) vinden binnen dit venster plaats.

Mislukte betalingen en betalingsgeschillen verwerken

Betalingsgeschillen treden doorgaans op na een uitbetaling. De dienstverlener van de betaaldienst schrijft het betalingsaccount van de verkoper af, wat ertoe kan leiden dat het saldo onder de nul komt. De voorwaarden van de verkoper moeten bepalen wie het risico draagt (de marktplaats of de verkoper) en hoe het geld wordt verhaald.

Uitbetalen aan de verkoper

De dienstverlener van de betaaldienst voert de due diligence uit en verifieert de ontvanger. Vervolgens wordt het geld uitbetaald aan de bankrekening van de verkoper. De saldi van zowel de betalingsrekening als de gesegregeerde rekening nemen af.

Dagelijkse reconciliatie uitvoeren

Als het saldo van een gesegregeerde rekening onder het totale verschuldigde bedrag aan een klant komt, wordt de rekening als ontoereikend beschouwd. Tekorten moeten onmiddellijk worden gemeld en verholpen. Betalingsinstellingen voeren doorgaans batchreconciliaties uit (vaak meerdere keren per dag voor interne controle) en rapporteren over de bescherming van het geld in wettelijke deponeringen bij de toezichthoudende autoriteiten.

Als geïnd geld is bestemd voor zowel toekomstige betalingen als andere diensten, beschermt sectie II van artikel L 522-17 van de monetaire en financiële code het gedeelte dat is toegewezen voor betalingen tegen schuldeisers. Als het betalingsgedeelte variabel is, moet het bedrag worden bepaald volgens de regels die per decreet zijn vastgelegd. Als een marktplaats in één keer geld int voor de verkoopprijs, commissie, verzendkosten en een abonnement van de verkoper, moet deze de uitsplitsing van elk bedrag modelleren voorafgaand aan de lancering.

Waarom gebruiken marktplaatsen segregatierekeningen?

Marktplaatsen die geld voor derden innen, moeten ervoor zorgen dat het geld wordt beschermd, doorgaans door een segregatierekening te gebruiken. De marktplaats kan de rekening zelf openen als zij daartoe is gemachtigd of, vaker, via een geautoriseerde betalingsdienstaanbieder.

Zonder dit systeem riskeert een marktplaats strafrechtelijke sancties, brengt ze het geld van haar verkopers in gevaar, verliest ze het vertrouwen van haar bankpartners en ondermijnt ze haar waardering tijdens een financieringsronde of verkoop.

Hieronder leggen we de belangrijkste redenen uit waarom marktplaatsen segregatierekeningen gebruiken.

Wettelijke vereisten

Marktplaatsen zijn wettelijk verplicht om geld te beschermen dat zij voor derden innen. In de meeste gevallen voldoet een segregatierekening aan deze vereiste.

Sommige gevallen vallen buiten de regels voor betalingsdiensten, zoals cadeaubonnen in je huisstijl of kleine netwerken die een specifieke betaalmethode accepteren, maar dit zijn uitzonderingsgevallen.

Onmiddellijke regelgevende en strafrechtelijke gevolgen

Het zonder vergunning aanbieden van betalingsdiensten wordt op grond van artikel L 572-5 van de monetaire en financiële code bestraft met drie jaar gevangenisstraf en een boete van € 375.000,–.

Bovendien past de ACPR onmiddellijk regelgevende maatregelen toe in geval van onvoldoende segregatie door een geautoriseerde aanbieder. Deze omvatten een verbod op het aanbieden van betalingsdiensten en het debiteren van de segregatierekening, wat betekent dat bedrijfsactiviteiten volledig moeten worden stopgezet totdat de overtreding is verholpen.

Bankrelaties

Account- en acquirerende banken eisen een solide, wettelijk conforme opzet. Anders kunnen ze de regels van het betalingsnetwerk schenden. Als een platform niet kan aantonen waar het namens derden geïnde bedragen aanhoudt, kunnen banken relaties weigeren, rekeningen sluiten of contracten beëindigen.

Bedrijfswaarderingen bij fondsenwerving of verkoop

Tijdens een financieringsronde of verkoop wordt de naleving van betalingsregels nauwlettend in de gaten gehouden. Een niet-conforme betalingsopzet kan leiden tot een daling van de waardering of prijs of tot schorsing van activiteiten. Omgekeerd worden gedocumenteerde segregatie, actuele overeenkomsten en controleerbare afstemmingen beschouwd als immateriële activa.

Verkoopargument voor het werven van verkopers

Professionele verkopers hebben doorgaans geld in afwachting van betaling op marktplaatsen. Segregatierekeningen zorgen ervoor dat dit geld beschermd blijft en aan verkopers wordt toegewezen, zelfs in het geval van wanbetaling. Voor een verkoper wiens cashflow afhankelijk is van deze betalingen, is deze zekerheid een sleutelfactor bij het kiezen van een marktplaats.

Casestudy: fintech-bedrijf Morning

Een voorbeeld van de gevolgen van onvoldoende scheiding is het fintech-bedrijf Morning. Morning (voorheen Payname) was een Frans online betaalplatform. In december 2016 paste de ACPR wettelijke maatregelen toe op het bedrijf.

In Besluit nr. 2016-C-91 van 1 december 2016 verbood de ACPR Morning om betaaldiensten te verlenen en zijn gescheiden rekening te debiteren. Dit gebeurde nadat het bedrijf in september 2016 € 500.000 van de rekening had gehaald om te gebruiken als onderpand voor een externe partij. Daardoor stond er op 31 oktober slechts € 684.205 op de rekening. Er had € 1.198.769 op moeten staan: een tekort van € 514.564. Een onafhankelijke accountant constateerde op diezelfde datum een extra tekort van € 538.494.

De regelgevende maatregelen werden enkele weken later opgeheven door Besluit nr. 2016-P-101 van 29 december 2016, nadat de overtreding was opgelost. In de tussentijd waren alle bedrijfsactiviteiten gestaakt. Een betaalbedrijf dat zijn gescheiden rekening niet mag debiteren, kan geen uitbetalingen doen aan zijn klanten. Het kan dus niet meer functioneren.

Uit deze casestudy kunnen drie lessen worden getrokken:

• Gescheiden rekeningen zijn geen geldenreserves
  De fundamentele fout was het behandelen van de gescheiden gelden als een bezit dat op elk moment kon worden gebruikt. In dit geval werden ze gebruikt als onderpand voor een externe partij. Dit is specifiek verboden onder artikel L 522-17 van het Franse Monetaire en Financiële Wetboek. Gescheiden gelden behoren niet tot de onderneming en kunnen niet worden gebruikt als onderpand, liquiditeit of financiële hefboom.
  
• Operationele gevolgen kunnen onmiddellijk optreden
  De ACPR verbood onmiddellijk afschrijvingen van de rekening, waardoor de activiteiten werden gestaakt. Voor een platform betekent dit dat leveranciers niet worden betaald en klanten zonder voorafgaande kennisgeving worden geblokkeerd.
  
• Audits kunnen van binnenuit komen
  Het tekort werd ontdekt door een onafhankelijke accountant die de ACPR moest inlichten. De dagelijkse reconciliatie tussen het gescheiden bedrag en het klantsaldo dient als een controlepunt dat het onmogelijk maakt om verschillen gedurende een langere periode te verbergen.
  

Hoe configureren marktplaatsen segregatierekeningen?

Doorgaans openen marktplaatsen zelf geen segregatierekeningen. In plaats daarvan huren ze een geautoriseerde betalingsdienstaanbieder in om geld te innen. De aanbieder is verantwoordelijk voor het account en de regelgevende vereisten. Bij de implementatie komt meer kijken dan simpelweg een zakelijke bankrekening openen. De marktplaats moet zijn vereisten bepalen, beslissen wie verantwoordelijk is voor segregatie, zijn aanbieder verifiëren en zijn contracten bekijken.

Hieronder schetsen we de vijf stappen die nodig zijn om een segregatierekening te openen.

Vereisten bepalen

Als het platform geld ontvangt of bewaart voordat het aan de verkoper wordt uitbetaald, voert het betalingen namens derden uit. Daarom moet geld worden beschermd, meestal via een segregatierekening. Als klanten rechtstreeks aan verkopers betalen, is deze verplichting niet van toepassing.

Bepalen wie verantwoordelijk is voor segregatie

Er zijn drie segregatiemodellen. Marktplaatsen kunnen een vergunning als betalingsinstelling krijgen en zelf aan de verplichting voldoen. Ze kunnen agenten worden van geautoriseerde aanbieders die verantwoordelijk zijn voor de verplichting. Ten slotte kunnen ze het innen volledig uitbesteden aan geautoriseerde aanbieders. De laatste optie is de meest voorkomende.

Als het innen wordt uitbesteed, draagt de marktplaats de verantwoordelijkheid over, maar behoudt ze tegelijkertijd de controle over de ervaring via een API (Application Programming Interface) van een aanbieder. De optie die een marktplaats kiest, hangt af van haar verkoopvolumes en roadmap en of ze gereguleerde activiteiten intern wil afhandelen.

Aanbieders verifiëren

Marktplaatsen moeten ervoor zorgen dat hun aanbieder daadwerkelijk is gemachtigd om betalingsdiensten aan te bieden in Frankrijk. Dat kunnen ze doen door het register van financiële tussenpersonen van de ACPR te raadplegen.

Naast de basisverificaties moeten marktplaatsen drie kenmerken van een aanbieder in overweging nemen. Ten eerste moeten ze overwegen hoe de aanbieder geld beschermt (d.w.z. segregatie of verzekering) en welke documentatie hiervoor aanwezig is. Vervolgens moeten marktplaatsen kijken naar de robuustheid van de interne audits en de dagelijkse afstemmingen van de aanbieder. Ten slotte kunnen ze overwegen hoe sterk de maatregelen van de aanbieder tegen het witwassen van geld en terrorisme zijn, wat bepaalt hoe gemakkelijk verkopers kunnen worden geonboard.

Het contract onderzoeken

Marktplaatsen moeten clausules over de omkeerbaarheid en overdraagbaarheid van verkoperssaldi zorgvuldig onderzoeken als er van aanbieder wordt gewisseld. Ze kunnen ook rekening houden met uitbetalingstermijnen, procedures voor mislukte en betwiste betalingen en de statussen van geld en betaalrekeningen als een contract wordt beëindigd.

Verkopers informeren

De algemene verkoopvoorwaarden en verkoperscontracten moeten uitleggen waar geld wordt bewaard, wie het bewaart, wanneer het wordt uitbetaald en waarom sommige betalingen worden ingehouden. Deze transparantie helpt geschillen voorkomen door verkopers die niet begrijpen waarom hun geld wel bestaat, maar niet beschikbaar voor hen is.

Hoe Stripe Connect kan helpen

Stripe Connect regelt geldstromen tussen meerdere partijen voor softwareplatforms en marktplaatsen. Het biedt snelle onboarding, geïntegreerde componenten, wereldwijde uitbetalingen en nog veel meer.

Connect kan je helpen bij het:

• Binnen enkele weken van start gaan: gebruik door Stripe gehoste of geïntegreerde functionaliteit om sneller live te gaan en vermijd de voorafgaande kosten en ontwikkelingstijd die gewoonlijk nodig zijn voor betalingsfacilitering.

• Betalingen op schaal beheren: gebruik tools en diensten van Stripe, zodat je geen extra middelen hoeft te besteden aan margeverslaggeving, belastingformulieren, risico's, wereldwijde betaalmethoden of onboarding-compliance.

• Wereldwijd groeien: help je gebruikers wereldwijd meer klanten te bereiken met lokale betaalmethoden en de mogelijkheid om eenvoudig omzetbelasting, btw en GST te berekenen.

• Nieuwe inkomstenbronnen aanboren: optimaliseer je betalingsinkomsten door bij elke transactie kosten in rekening te brengen. Haal voordeel uit de mogelijkheden van Stripe door fysieke betalingen, directe uitbetalingen, inning van omzetbelasting, financiering, betaalkaarten voor onkosten en meer op je platform mogelijk te maken.

Lees meer over Stripe Connect of ga vandaag nog aan de slag.

Veelgestelde vragen over segregatierekeningen in Frankrijk