ในช่วงแรกๆ ที่น่าตื่นเต้นของการสร้างธุรกิจสตาร์ทอัพ การใช้เวลาทําการวิจัยตลาดอาจดูเหมือนเป็นเรื่องที่เสียเวลา การเริ่มต้นธุรกิจหรือธุรกิจสตาร์ทอัพใหม่หมายถึงการมีรายการสิ่งที่ต้องทําจำนวนมาก มีงานที่ต้องทํามากมาย และดูเหมือนว่าจะต้องทําทุกอย่างให้เสร็จในทันที แต่การวิจัยตลาดเป็นวิธีการที่มีมอบจุดประสงค์ให้กับความวุ่นวายเหล่านี้ โดยเป็นงานที่ใช้เวลาและจะเปิดเผยทุกสิ่งที่คุณต้องทราบเพื่อจัดการรายการสิ่งที่ต้องทําที่เหลือด้วยทิศทางเชิงกลยุทธ์ที่แท้จริง ดังนั้นจึงเป็นสิ่งที่ควรสละเวลาเพื่อดำเนินการ

นั่นเป็นเพราะการวิจัยตลาดจะสํารวจปัจจัยทั้งหมดที่ส่งผลต่อการมีอยู่ของบริษัทหนึ่งๆ ในโลก การวิจัยตลาดของคุณจะสร้างเนื้อหาที่ประกอบด้วยข้อมูลต่างๆ ที่ช่วยมอบบริบทให้สิ่งที่ธุรกิจแห่งใหม่ของคุณพยายามทํา นอกจากนี้ ยังเป็นการดำเนินการที่สำคัญที่สุดที่ธุรกิจรายย่อยหรือธุรกิจสตาร์ทอัพสามารถทําได้ เพราะหากไม่เข้าใจตลาด ก็จะไม่สามารถวางแผนธุรกิจก็ได้อย่างชัดเจน

เมื่อทุกคนเห็นพ้องกันแล้วว่าการวิจัยตลาดเป็นสิ่งที่สําคัญมาก ตอนนี้เราจะมาพูดคุยกันว่าสิ่งนี้คืออะไรและมีวิธีดำเนินการอย่างไร

การวิจัยตลาดคืออะไร

โดยภาพรวมแล้ว การวิจัยตลาดเป็นแนวทางการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับลูกค้าเป้าหมายของธุรกิจและตลาดที่ดําเนินงาน กลยุทธ์การวิจัยตลาดสามารถดําเนินการผ่านกิจกรรมที่หลากหลาย ซึ่งเราจะอธิบายในภายหลัง

ทําไมคุณจึงควรทําการวิจัยตลาด

การวิจัยตลาดจะบอกให้คุณทราบว่าธุรกิจของคุณมีความจําเป็นหรือไม่ รวมทั้งจะตอบคําถามต่อไปนี้

ตลาดเป้าหมายของคุณคือที่ไหน

คุณต้องระบุพื้นที่ตลาดที่คุณจะดำเนินงานก่อนที่จะสร้างธุรกิจ ผลิตภัณฑ์ บริการ และการสื่อสารข้อความได้ ทุกอย่างจะเกี่ยวโยงกับปัจจัยนี้

ลูกค้าของคุณคือใคร

การทําความเข้าใจผู้ที่มีโอกาสเป็นลูกค้าถือเป็นสิ่งที่มีความหมายมากที่สุดที่คุณจะทําได้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายด้านความตอบโจทย์ของผลิตภัณฑ์ในตลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงแรกเริ่มของการทำธุรกิจ เมื่อวางแผนจะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่หรือเมื่อขยายขอบเขตการเติบโต การสมมติตัวตนของลูกค้าที่เผยให้เห็นถึงความต้องการ ปัญหา ความสนใจ และจุดกระตุ้นของกลุ่มเป้าหมายหลักๆ ที่แบ่งตามกลุ่มประชากรจะช่วยให้คุณสร้างส่วนต่างๆ ของธุรกิจได้

คู่แข่งของคุณคือใคร

การวิจัยตลาดเป็นการทําความเข้าใจอย่างละเอียดเกี่ยวกับ 3 สิ่ง นั่นคือ คนที่คุณพยายามขายให้ ใครที่พยายามขายสิ่งที่คล้ายกัน และสิ่งที่กลุ่มเป้าหมายของคุณต้องการจริงๆ การหาตําแหน่งในตลาดของคุณหมายถึงการจุดยืนที่แตกต่างกันในตลาดนั้นเมื่อเทียบกับคู่แข่ง คุณจะสร้างแบรนด์และข้อเสนอที่มีเอกลักษณ์ได้ก็ต่อเมื่อทราบว่ามีคู่แข่งรายใดอยู่ในพื้นที่นั้นแล้ว

ลูกค้าเป้าหมายของคุณใช้อะไรอยู่ในขณะนี้

ผลิตภัณฑ์หรือบริการใดที่ลูกค้าเป้าหมายของคุณชื่นชอบอยู่ในปัจจุบันและเพราะเหตุใด แบรนด์ต่างๆ ได้รับความนิยมมากขึ้นในหมู่กลุ่มเป้าหมายบางกลุ่มหรือไม่ อะไรที่ทําให้แบรนด์เหล่านี้แตกต่าง ยิ่งทราบรายละเอียดมากขึ้นเท่าไร คุณก็สามารถเริ่มรวบรวมโมเดลที่ครอบคลุมเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในพื้นที่ตลาดของคุณได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

โอกาสในตลาดของคุณอยู่ที่ใด

การวิจัยตลาดไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของสิ่งที่เกิดขึ้นในตลาดของคุณเท่านั้น แต่เป็นการสังเกตหาช่องว่าง ความต้องการหรือปัญหาใดในชีวิตของกลุ่มเป้าหมายที่ยังไม่ได้รับการตอบโจทย์หรือแก้ไขให้ดีขึ้น

วิธีทําการวิจัยตลาดสําหรับบริษัทสตาร์ทอัพของคุณ

การทราบว่าการวิจัยตลาดเป็นเรื่องสําคัญมากเพียงใดนั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่ง แต่คุณจะลงมือทำสิ่งนี้ได้อย่างไร

ระบุงบประมาณของคุณ

การเข้าถึงและขยายการวิจัยตลาดนั้นมีหลายวิธี การวิจัยบางรูปแบบใช้ความพยายามและต้นทุนต่ํา แต่ยังคงผลิตข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่าอย่างมหาศาล ในขณะที่บางรูปแบบอาจต้องใช้เวลาและค่าใช้จ่ายในการดําเนินการเป็นอย่างมาก แต่อาจคุ้มค่ากับเป้าหมายเฉพาะของธุรกิจ

คุณอาจคุ้นเคยกับการจัดทำรายการข้อดีข้อเสียในเชิงงบประมาณภายในธุรกิจของคุณ และสิ่งนี้ก็ไม่ต่างกัน ดังนั้นจึงควรตรวจสอบเป้าหมาย ศึกษาผลลัพธ์ของการวิจัยตลาดประเภทต่างๆ ตรวจดูงบประมาณ แล้วค่อยเริ่มดำเนินการ

ระบุเป้าหมายการวิจัย

นอกเหนือจากเป้าหมายการวิจัยขั้นพื้นฐานที่จะพิจารณาว่าตลาดต้องการผลิตภัณฑ์หรือบริการของคุณหรือไม่ คุณยังควรระบุเป้าหมายการวิจัยเพิ่มเติมที่อาจมอบข้อมูลอันเป็นประโยชน์ต่อทีมของคุณ ตัวอย่างเช่น คุณอาจรู้ว่าผลิตภัณฑ์บางตัวของคู่แข่งขายดีในหมู่กลุ่มเป้าหมายเฉพาะ และคุณก็ต้องการหาเหตุผลผ่านการวิจัยตลาด

วางแผน

การวิจัยตลาดแบ่งออกเป็น 2 หมวดหมู่หลักๆ ได้แก่ การวิจัยแบบปฐมภูมิและการวิจัยแบบทุติยภูมิ แต่ละรูปแบบเหล่านี้สามารถแบ่งออกเป็นวิธีวิจัยที่แตกต่างกัน สิ่งที่คุณตัดสินใจจะทํานั้นขึ้นอยู่กับงบประมาณและกำหนดเวลาของคุณ เนื่องจากบางวิธีอาจใช้เวลาดําเนินการนานกว่าและต้องใช้เงินลงทุนสูงกว่า

การวิจัยแบบปฐมภูมิ

การวิจัยแบบปฐมภูมิเกี่ยวข้องกับการได้รับข้อมูลเชิงลึกจากลูกค้า บุคคลในกลุ่มเป้าหมายหลัก หรือแหล่งข้อมูลหลักอื่นๆ โดยตรง การวิจัยประเภทนี้ยังจัดได้เป็น 2 ประเภท นั่นคือ การวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ

การวิจัยเชิงคุณภาพ:
การวิจัยเชิงคุณภาพเน้นความคิดเห็นที่เจาะลึกของแต่ละบุคคล โดยเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการได้รับข้อมูลเชิงลึกจํานวนมาก แม้ว่าจะไม่ได้มอบข้อมูลทางสถิติเกี่ยวกับตลาดหรือธุรกิจของคุณ วิธีการต่างๆ ประกอบด้วย:

• การสัมภาษณ์แบบรายบุคคล
  
• กลุ่มโฟกัส
  
• รีวิวจากลูกค้าปัจจุบัน
  
• การศึกษาด้านชาติพันธุ์วิทยา
  

การวิจัยเชิงปริมาณ:
การศึกษาวิจัยเชิงปริมาณคือการเก็บรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลตัวเลข วิธีนี้มีจุดมุ่งหมายในการสร้างข้อมูลเชิงลึกที่มีนัยสําคัญทางสถิติ ซึ่งตรงกันข้ามกับข้อมูลจากประสบการณ์ส่วนตัว ตัวอย่างของการวิจัยเชิงปริมาณประกอบด้วย:

• แบบสำรวจ
  
• แบบสอบถาม
  

การวิจัยแบบทุติยภูมิ

การวิจัยแบบทุติยภูมิอาศัยการวิเคราะห์การศึกษาในอดีตที่ทีมของคุณไม่ได้สร้างขึ้นหรือดําเนินการเอง ตัวอย่างเช่น

• ฐานข้อมูลสาธารณะ
  
• การศึกษาที่มีการเผยแพร่ข้อมูล
  
• การวิจัยจากสถาบัน
  

ใช้สิ่งที่คุณต้องเรียนรู้

ไม่ว่าจะใช้วิธีใดในการวิจัยตลาด คุณก็ควรนำข้อมูลที่ค้นพบไปดำเนินการ ซึ่งหมายถึงการเปิดเผยข้อมูลให้ทุกคนในบริษัทนำไปใช้งานได้ และมีการนำไปใช้เป็นกรอบการดำเนินงานสําหรับการพัฒนากลยุทธ์ด้านการตลาด การขาย และผลิตภัณฑ์

ทําไมการวิจัยตลาดจึงสําคัญต่อธุรกิจสตาร์ทอัพ

ยิ่งคุณทําการวิจัยตลาดสําหรับธุรกิจสตาร์ทอัพเร็วเท่าไร ก็ยิ่งเป็นเรื่องดีเท่านั้น หากคุณทราบทุกสิ่งที่เกิดขึ้น (และยังไม่เกิดขึ้น) ในพื้นที่ของคุณของตลาดตั้งแต่เนิ่นๆ ในการสร้างธุรกิจสตาร์ทอัพ ก็จะถือเป็นข้อได้เปรียบที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง

ปรับแผนแผนงานให้เข้ากับโอกาสในการทําตลาด

คุณสามารถใช้แผนกลยุทธ์ในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการที่ช่วยระบุโอกาสด้านตลาดที่ทราบได้

หลีกเลี่ยงการสิ้นเปลืองเวลาและทรัพยากร

หากไม่มีงานวิจัยตลาดที่เพียงพอ คุณอาจพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากไม่ได้ตอบโจทย์ความต้องการที่แท้จริง หรือคล้ายกับสิ่งที่คู่แข่งนำเสนอ การทําการวิจัยตลาดล่วงหน้าจะลดโอกาสในการเกิดเหตุการณ์นี้

สร้างความประทับใจให้นักลงทุนด้วยความรู้เกี่ยวกับตลาดของคุณ

นักลงทุนจะประทับใจในความรู้เกี่ยวกับตลาดของคุณ ผู้ก่อตั้งธุรกิจสตาร์ทอัพที่เพิ่งเริ่มดําเนินงานมักจะขอเงินทุนจากนักลงทุนโดยอิงตามความเข้าใจเงื่อนไขและโอกาสในตลาด เนื่องจากธุรกิจสตาร์ทอัพเหล่านั้นยังไม่สามารถแสดงข้อมูลประสิทธิภาพและการเติบโตได้ ยิ่งคุณรู้จักพื้นที่ที่กำลังจะเข้าไปที่ส่วนร่วมมากเท่าไร นักลงทุนก็ยิ่งมีแนวโน้มที่อยากจะสนับสนุนคุณมากขึ้นเท่านั้น

นักลงทุนอิสระเทียบกับนักลงทุนประเภทอื่นๆ

ก่อนที่จะแสวงหาเงินทุนจากนักลงทุนอิสระ คุณควรทำความรู้จักกับนักลงทุนประเภทอื่นๆ สำหรับสตาร์ทอัพเสียก่อน นี่คือภาพรวมของตัวเลือกการลงทุนต่างๆ:

• บริษัทร่วมลงทุน: บริษัทร่วมลงทุน (VC) คือบริษัทหรือบุคคลที่ลงทุนในสตาร์ทอัพที่มีศักยภาพในการเติบโตสูง โดยปกติแล้วจะแลกเปลี่ยนกับส่วนแบ่งในบริษัท แตกต่างจากนักลงทุนอิสระตรงที่บริษัทร่วมลงทุนมักจะลงทุนในช่วงท้ายของการพัฒนาสตาร์ทอัพ หลังจากที่ธุรกิจเริ่มได้รับความสนใจจากตลาดแล้ว บริษัทร่วมลงทุนจะลงทุนด้วยจำนวนเงินที่มากกว่านักลงทุนอิสระและมักจะมีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางของบริษัทมากกว่า โดยบริษัทร่วมลงทุนมุ่งหวังผลตอบแทนที่สูง และโดยทั่วไปแล้วจะมีมุมมองที่มีความเป็นเชิงรุกมากกว่าในการขยายธุรกิจและบรรลุเป้าหมายการขายกิจการภายในกรอบเวลาที่กำหนด

• เงินทุนในช่วงเริ่มต้น: เงินทุนในช่วงเริ่มต้นคือกองทุน VC เฉพาะทางที่มุ่งเน้นการลงทุนในระยะเริ่มต้นมาก โดยมักเกิดขึ้นก่อนการลงทุนจากนักลงทุนอิสระและรอบ VC ขนาดใหญ่ กองทุนเหล่านี้ลงทุนในสตาร์ทอัพที่ก้าวผ่านขั้นแนวคิดแล้ว และมีผลิตภัณฑ์ต้นแบบที่ใช้งานได้จริงขั้นต่ำ (MVP) หรือได้รับแรงผลักดันเบื้องต้น

• โปรแกรมบ่มเพาะธุรกิจและโปรแกรมเร่งการเติบโต: โปรแกรมเหล่านี้จะสนับสนุนบริษัทในระยะเริ่มต้นผ่านการศึกษา การให้คำปรึกษา และการจัดหาเงินทุน โปรแกรมบ่มเพาะธุรกิจมักจะมุ่งเน้นไปที่ช่วงเริ่มต้นของการพัฒนา ซึ่งช่วยให้ผู้ประกอบการเปลี่ยนแนวคิดให้กลายเป็นธุรกิจที่ยั่งยืน ในทางกลับกัน โปรแกรมเร่งการเติบโตของธุรกิจจะมีเป้าหมายในการขยายการเติบโตของบริษัทที่มีอยู่อย่างรวดเร็วในช่วงเวลาอันสั้น

• นักลงทุนจากภาคธุรกิจ: บางบริษัทลงทุนในสตาร์ทอัพเพื่อเข้าถึงเทคโนโลยีที่เป็นนวัตกรรมใหม่ เข้าสู่ตลาดใหม่ หรือสร้างความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ นักลงทุนเหล่านี้สามารถเสนอทรัพยากรมากมาย แต่นักลงทุนเหล่านี้อาจต้องการมากกว่าผลตอบแทนทางการเงิน เช่น ส่วนแบ่งความเป็นเจ้าของในเทคโนโลยี หรือการควบคุมทิศทางของบริษัท

• การระดมทุน: การลงทุนประเภทนี้จะเป็นการระดมทุนจำนวนเล็กน้อยจากผู้คนจำนวนมาก โดยทั่วไปผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ การระดมทุนอาจเป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับสตาร์ทอัพที่ต้องการพิสูจน์ผลิตภัณฑ์ของตนกับกลุ่มเป้าหมายในวงกว้าง โต้ตอบกับผู้มีโอกาสเป็นลูกค้า และระดมเงินทุนโดยไม่ต้องเสียทุนหรือก่อหนี้

• เงินอุดหนุนและเงินช่วยเหลือจากรัฐบาล: ในบางภาคส่วน โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสะอาด หรือผลกระทบทางสังคม เงินอุดหนุนและเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลสามารถให้เงินทุนได้โดยไม่ลดสัดส่วนการถือหุ้น

• การให้กู้ยืมแบบเพียร์ทูเพียร์และการจัดหาเงินทุนที่เป็นหนี้สิน: การจัดหาเงินทุนด้วยหนี้รวมถึงเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินหรือแพลตฟอร์มการให้กู้ยืมแบบเพียร์ทูเพียร์ การจัดหาเงินทุนประเภทนี้มักมีความท้าทายมากกว่าสำหรับสตาร์ทอัพในระยะเริ่มต้นเพื่อรักษาความปลอดภัย และผูกมัดให้สตาร์ทอัพต้องชำระคืนเงินกู้พร้อมดอกเบี้ย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเป็นเจ้าของลดลง

• สำนักงานบริหารความมั่งคั่งธุรกิจครอบครัว: ครอบครัวที่มีมูลค่าสุทธิสูงมักมีบริษัทที่ปรึกษาด้านการบริหารความมั่งคั่งส่วนตัวซึ่งรู้จักกันในชื่อสำนักงานครอบครัวที่ลงทุนโดยตรงในสตาร์ทอัพ นักลงทุนเหล่านี้สามารถให้เงินทุนจำนวนมากและอาจสนใจการลงทุนระยะยาวเมื่อเทียบกับ VC แบบดั้งเดิม

• กลุ่มนักลงทุนอิสระและกลุ่มซินดิเคท: ซึ่งแตกต่างจากนักลงทุนอิสระแต่ละราย กลุ่มนักลงทุนอิสระหรือกลุ่มซินดิเคทจะรวบรวมทรัพยากรเพื่อลงทุนในสตาร์ทอัพ กลุ่มเหล่านี้สามารถให้เงินทุนได้จำนวนมากขึ้น และผสานความเชี่ยวชาญและเครือข่ายของนักลงทุนหลายรายเข้าด้วยกัน

นักลงทุนแต่ละประเภทมีข้อดี ความคาดหวัง และระดับการมีส่วนร่วมที่แตกต่างกัน สตาร์ทอัพควรพิจารณาอย่างรอบคอบถึงขั้นตอนการพัฒนา อุตสาหกรรม ความต้องการเงินทุน และความสัมพันธ์เชิงกลยุทธ์ที่ต้องการสร้าง ก่อนตัดสินใจว่าจะร่วมงานกับนักลงทุนประเภทใด