Open banking stelt externe aanbieders van financiële diensten in staat toegang te krijgen tot klantgegevens van banken en andere financiële instellingen. Klanten bepalen wie toegang heeft tot hun informatie en moeten instemmen met het delen van hun gegevens met externe partijen. Deze gedeelde gegevens, toegankelijk via application programming interfaces (API's), stimuleren innovatie en concurrentie in de financiële branche, waardoor de opkomst van fintech en nieuwe financiële diensten mogelijk wordt. De totale transactiewaarde van wereldwijde open banking-betalingen zal naar verwachting stijgen van bijna $ 40 miljard in 2025 naar $ 288 miljard in 2033.

Veilig, compliant open banking is gebouwd op een beveiligingsfundament dat gevoelige financiële gegevens beschermt die tussen entiteiten worden gedeeld. Hieronder leggen we uit hoe open banking werkt en hoe klantgegevens worden beveiligd, inclusief API-beveiliging en strategieën voor identificatie en bescherming.

Kernpunten

• Modern open banking is gebaseerd op gestandaardiseerde, getokeniseerde API's en OAuth 2.0 in plaats van verouderde screen scraping, waardoor gebruikers nooit ruwe bankwachtwoorden delen met externe partijen.

• Gebruikers hebben volledige controle over hun gegevens door expliciete, tijdgebonden machtigingen te verlenen voor specifieke informatie die ze direct kunnen intrekken via hun bank of gekoppelde apps.

• Veilig open banking combineert SCA (sterke cliëntauthenticatie), end-to-end encryptie tijdens de overdracht en in rust, en strenge screening van externe aanbieders om de blootstelling aan fraude te verminderen en aansprakelijkheid te verduidelijken.

Waar wordt open banking voor gebruikt?

Open banking faciliteert het delen van gegevens, wat financiële diensten voor klanten en ondernemingen verbetert.

Open banking heeft een reeks financiële tools en functies mogelijk gemaakt, waaronder:

• Budgetterings- en spaarapps: Open banking heeft de creatie van apps van derden mogelijk gemaakt die bankrekeninggegevens van gebruikers verzamelen en op maat gemaakte aanbevelingen voor budgettering en sparen bieden.

• Betere krediet- en leenbeslissingen: Kredietverstrekkers kunnen via open banking sneller toegang krijgen tot meer financiële gegevens en deze analyseren, wat kan leiden tot betere kredietbeslissingen en snellere goedkeuring van leningen.

• Op maat gemaakte bankdiensten: Financiële instellingen kunnen de via open banking verkregen gegevens gebruiken om klanten gepersonaliseerde producten en diensten aan te bieden, zoals aangepaste rentetarieven.

• Directe betalingen via rekening: Open banking-API's kunnen worden gebruikt om betalingen direct vanaf een bankrekening te initiëren, waarbij traditionele betaalsystemen zoals creditcards worden omzeild, wat de transactiekosten kan verlagen.

• Verbeterde fraudedetectie: Toegang tot realtime gegevens helpt financiële instellingen en dienstverleners hun mogelijkheden voor fraudedetectie te verbeteren, waardoor het risico op ongeautoriseerde transacties wordt verkleind.

• Cashflowbeheer: Ondernemingen kunnen open banking-oplossingen gebruiken om gegevens van verschillende rekeningen te integreren in één platform, waardoor ze een beter inzicht krijgen in hun cashflow.

• Marktinzichten: Ondernemingen kunnen bankgegevens die via open banking beschikbaar zijn gesteld, analyseren voor inzichten in klantgedrag, markttrends en economische omstandigheden.

Hoe werkt open banking?

Open banking gebruikt API's om financiële gegevens te delen tussen banken en geautoriseerde externe aanbieders. Toestemming van de klant, gereguleerd onder verschillende kaders, is vereist voor het delen van gegevens.

Zo werkt open banking:

• Banken bouwen gestandaardiseerde API's: Banken ontwikkelen of adopteren gestandaardiseerde API's die externe aanbieders toegang geven tot financiële gegevens. Deze API's fungeren als veilige toegangspoorten voor gegevensaanvragen en antwoorden.

• Klanten geven toestemming: Een klant geeft expliciete toestemming aan een externe aanbieder voor toegang tot financiële gegevens. Toestemming wordt doorgaans beheerd via een beveiligde interface en het is wettelijk vereist dat deze geïnformeerd en expliciet is.

• Aanbieders vragen toegang tot gegevens aan: Zodra toestemming is verleend, integreert de externe aanbieder open banking-API's om bij de bank toegang te vragen tot de financiële gegevens van de klant. Deze API's verwerken aanvragen veilig en consistent.

• Banken beheren authenticatie en autorisatie: De bank verifieert de identiteit van de klant en de autorisatie van de externe aanbieder om toegang te krijgen tot de gegevens. Bij het proces zijn vaak authenticatiestappen betrokken, zoals inloggen via het portaal van de bank of andere veiligheidscontroles.

• Banken delen gegevens: Na succesvolle authenticatie en autorisatie deelt de bank de opgevraagde gegevens met de externe aanbieder via de API. Gegevens kunnen bestaan uit rekeningsaldi, transactiegeschiedenis, mogelijkheden voor het initiëren van betalingen en meer.

• Gegevens worden realtime verstrekt: API's laten apps up-to-date gegevens rechtstreeks ophalen bij de bank van de klant, of het nu gaat om de laatste transacties of het verifiëren van rekeningbezit. Dit faciliteert een breed scala aan financiële tech-diensten, waaronder budgetteringsapps en geautomatiseerde goedkeuringen van leningen.

• Aanbieders gebruiken de gegevens: De externe aanbieder gebruikt gegevens om diensten aan de klant aan te bieden, zoals financieel beheer, gepersonaliseerd financieel advies, eenvoudigere leenprocessen of betaaldiensten.

• Klanten geven doorlopende toestemming: Klanten kunnen hun toestemming op elk moment beheren of intrekken. Banken en externe aanbieders moeten voldoen aan strenge beveiligingsmaatregelen om de gegevens te beschermen en privacy te garanderen.

• Toezichthouders stellen regels op en handhaven deze: Open banking wordt gereguleerd door overheidsinstanties en nationale wetgeving, die beveiligingsnormen, procedures voor toestemming van klanten en soorten gegevens die in open banking mogen worden gedeeld, voorschrijven. Toezichthouders controleren banken en externe aanbieders voortdurend om er zeker van te zijn dat ze voldoen aan de regelgeving voor open banking.

• Communicatie is gestandaardiseerd: Open banking-API's volgen specifieke normen, wat betekent dat ze een 'gemeenschappelijke taal' spreken die wordt gebruikt door verschillende banken en apps. Dit zorgt ervoor dat apps en diensten soepel kunnen samenwerken met verschillende banken en financiële instellingen.

De belangrijkste beveiligingsuitdagingen van open banking

Open banking vergroot de blootstelling van gevoelige financiële gegevens en vereist geavanceerde beveiligingsmaatregelen om die gegevens te beschermen tegen ongeautoriseerde toegang. Beveiligingsuitdagingen vereisen een combinatie van geavanceerde technologie, goed ontworpen beveiligingsprocessen en voortdurende waakzaamheid.

Beveiligingsuitdagingen in open banking zijn onder andere:

Toestemming van klanten beheren

Persoonlijke financiële gegevens zijn alleen toegankelijk wanneer klanten hier duidelijk mee hebben ingestemd, en klanten kunnen die toegang op elk moment intrekken.

Oplossingen

• Implementeer ultramoderne systemen om toestemming te beheren.
  
• Geef klanten eenvoudige opties om hun gegevens te beheren.
  
• Zorg voor compliance met strenge privacywetgeving, zoals de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG).
  

API's beveiligen tegen ongeautoriseerde toegang

API's openen deuren naar gegevens. Daarom moeten ze goed worden beschermd tegen ongeoorloofde toegang en aanvallen.

Oplossingen

• Gebruik moderne autorisatiemethoden zoals OAuth 2.0.
  
• Zorg ervoor dat API's zijn versterkt met behulp van tools zoals wederzijdse Transport Layer Security (TLS) voor authenticatie.
  
• Houd toezicht op het gebruik om ongebruikelijke activiteiten te voorkomen en te detecteren.
  

Externe aanbieders screenen en monitoren

Diensten van derden hebben verschillende beveiligingsniveaus.

Oplossingen

• Evalueer de beveiligingsmaatregelen van alle externe aanbieders grondig.
  
• Monitor externe aanbieders continu.
  
• Vereis compliance met hoge beveiligingsnormen.
  

Gegevens versleutelen tijdens de overdracht en in rust

Gegevens moeten worden versleuteld om te voorkomen dat ermee wordt geknoeid of dat ze worden gelezen als ze worden onderschept.

Oplossingen

• Gebruik sterke technieken voor encryptie voor gegevens in rust en tijdens de overdracht.
  
• Controleer de gegevensintegriteit regelmatig met technieken zoals digitale handtekeningen.
  

Fraude opsporen

Meer toegang tot gegevens kan mogelijk leiden tot nieuwe vormen van fraude.

Oplossingen

• Gebruik geavanceerde machine-learning om fraude direct op te sporen.
  
• Stel een systeem in om verdachte activiteiten in de gaten te houden en hier snel op te reageren.
  

Aan alle regels blijven voldoen

Regelgeving kan per regio verschillen en in de loop van de tijd veranderen. Dit is van invloed op de manier waarop met gegevens moet worden omgegaan.

Oplossingen

• Bouw een compliancestrategie op die zich snel kan aanpassen aan nieuwe wetgeving.
  
• Zorg ervoor dat je team op de hoogte blijft van de nieuwste vereisten.
  
• Leer de regelgeving in je regio kennen. De EU en het Verenigd Koninkrijk hebben gecentraliseerde mandaten voor open banking, terwijl de regelgeving voor open banking in de VS grotendeels vrijwillig is en wordt aangestuurd door de branche.
  

Identiteiten verifiëren en toegang beheren

Individuele gebruikers moeten worden geverifieerd, met strikte controle op hun gegevenstoegang.

Oplossingen

• Implementeer systemen voor SCA-identiteitsverificatie en multifactorauthenticatie (MFA).
  
• Stel nauwkeurige toegangscontroles in.
  
• Verduidelijk het kader voor juridische en financiële verantwoordelijkheid wanneer zich ongeautoriseerde betalingen of inbreuken voordoen. Er worden bijvoorbeeld verschillende entiteiten aansprakelijk gesteld afhankelijk van of een transactie ongeautoriseerd of geautoriseerd was (bijv. via social engineering).
  

Op incidenten reageren

Diensten moeten vloeiend werken, zelfs als er zich problemen voordoen. Beveiliginglekken moeten snel worden aangepakt om schade tot een minimum te beperken.

Oplossingen

• Bereid plannen voor incidentenrespons voor en werk deze regelmatig bij.
  
• Zorg ervoor dat er back-upsystemen aanwezig zijn.
  
• Voer regelmatig beveiligingsoefeningen uit.
  

API's voor open banking beveiligen

API-beveiliging bij open banking vereist een meerlaags systeem om ervoor te zorgen dat alle interacties tussen banken, externe aanbieders en klanten veilig zijn en de data-integriteit behouden blijft.

Belangrijke aandachtspunten voor API-beveiliging zijn onder meer:

Authenticatie en autorisatie

Protocollen voor authenticatie en autorisatie, zoals de Financial-grade API (FAPI), zorgen ervoor dat API's alleen toegankelijk zijn voor legitieme gebruikers en diensten.

• OAuth 2.0: OAuth 2.0 is een autorisatiemethode die tokens gebruikt in plaats van inloggegevens. Elk token geeft voor een beperkte periode toegang tot een specifieke set bronnen, waardoor het risico op diefstal van het token wordt verkleind.

• OAuth: OAuth biedt methoden om tokens te verkrijgen voor verschillende scenario's, zoals autorisatiecodes voor apps en clientreferenties voor server-to-server-interacties.

Encryptie

Versleuteling wordt gebruikt om gegevens te beschermen wanneer deze tussen systemen worden verplaatst (tijdens overdracht) en wanneer ze worden opgeslagen (in rust). Het gebruik van krachtige, bijgewerkte cryptografische protocollen voorkomt onderschepping door aanvallers.

• TLS: TLS beschermt gegevens tijdens de overdracht en versleutelt gegevens die worden uitgewisseld tussen clients en servers.

• AES: Geavanceerde encryptiestandaarden (AES) worden toegepast op database-items en andere gegevensarchieven om opgeslagen gegevens te beschermen.

API-gateways

API-gateways beheren en beveiligen het verkeer naar de API's. Een API-gateway fungeert als een reverse proxy om alle API-aanroepen te accepteren, de diensten die nodig zijn om ze af te handelen samen te voegen en het juiste resultaat te retourneren. Het zorgt voor snelheidsbeperking, IP-whitelisting en toegangscontrole. Gateways kunnen inzicht geven in verkeerspatronen en beheerders waarschuwen voor potentiële beveiligingsrisico's.

Veilige API-ontwikkelingsmethoden

API's zijn in de basis veilig. Ontwikkelaars moeten zich houden aan de Open Web Application Security Project (OWASP) API Security Top Ten, een bewustwordingsdocument voor API-beveiliging.

• Invoervalidatie: Invoervalidatie voorkomt aanvallen via SQL-injectie en cross-site scripting (XSS).

• Logboekregistratie van API-transacties: Gedetailleerde logboekregistratie van API-transacties zorgt ervoor dat je voorbereid bent in het geval van een audit.

• Regelmatige codebeoordelingen: Regelmatige codebeoordelingen identificeren kwetsbaarheden voordat ze leiden tot inbreuken op de beveiliging.

Toegang beperken en vertragen

Rate limiting en throttling voorkomen misbruik van API's. Het proces omvat het beperken van het aantal aanvragen dat een gebruiker of dienst in een bepaalde periode kan doen. Als het aantal de limiet overschrijdt, worden extra aanvragen vertraagd of geblokkeerd. Throttling helpt bij het beheren van de belasting en zorgt ervoor dat diensten beschikbaar blijven, zelfs bij veel verkeer of aanvalsscenario's.

Regelmatige beveiligingsaudits en penetratietests

Regelmatige beveiligingsaudits en penetratietests evalueren voortdurend de beveiligingsstatus van API-infrastructuren. Deze praktijken moeten deel uitmaken van een regulier beveiligingsprotocol en voldoen aan branchenormen en compliamcevereisten. Met routinematige audits en penetratietests kunnen kwetsbaarheden worden gevonden voordat ze worden misbruikt.

Systemen voor detectie van en respons op onregelmatigheden

Deze systemen detecteren en reageren op ongebruikelijke activiteiten die kunnen wijzen op een beveiligingslek. Dit gaat met machine learning en andere geavanceerde analyses om API-verkeerspatronen te monitoren en activiteiten die afwijken van de norm automatisch te markeren. Ze zijn vaak geïntegreerd met incidentresponsmechanismen om potentiële bedreigingen snel te isoleren en te beperken.

Een op risico's gebaseerde beveiligingsstrategie opbouwen

Bij een risicogebaseerde beveiligingsstrategie worden beveiligingsinspanningen en -middelen geprioriteerd op basis van de waarschijnlijkheid en potentiële impact van verschillende bedreigingen. Het helpt een organisatie wendbaar te blijven, te reageren op nieuwe bedreigingen en middelen in te zetten waar deze het hardst nodig zijn. Dit is vooral belangrijk wanneer beveiligingsbudgetten beperkt zijn of in het geval van snel evoluerende technologielandschappen.

Een beveiligingsstrategie op basis van risico's werkt doorgaans als volgt:

• Beoordeel risico's: Identificeer en evalueer risico's op basis van hun potentiële impact en de kans dat ze zich voordoen. Breng de bedrijfsmiddelen van de organisatie in kaart, bepaal met welke bedreigingen elk bedrijfsmiddel wordt geconfronteerd, beoordeel kwetsbaarheden en evalueer de potentiële gevolgen van die bedreigingen. Gebruik technieken zoals het modelleren van bedreigingen en kwetsbaarheidsscans.

• Prioriteer risico's: Bepaal welke risico's onmiddellijke aandacht vereisen, welke kunnen worden gemonitord en welke acceptabel zijn. Rangschik risico's op basis van hun ernst en waarschijnlijkheid, en geef prioriteit aan risico's met een hoge impact en grote waarschijnlijkheid voor onmiddellijke beperking.

• Implementeer beheersmaatregelen: Pas de meest geschikte en kosteneffectieve beheersmaatregelen toe om de risico's met de hoogste prioriteit te beheren en te beperken. Implementeer verschillende soorten beheersmaatregelen (bijv. preventief, detectief, correctief) afhankelijk van het risico. Beheersmaatregelen kunnen technologische oplossingen (bijv. firewalls en encryptie), beleidsregels en procedures, en programma's voor training en bewustwording omvatten.

• Bewaak beveiligingssystemen: Controleer voortdurend de maatregelen voor risicobeheer om de effectiviteit te waarborgen. Dit kan bestaan uit regelmatige beveiligingsaudits, inbraakdetectiesystemen en het monitoren van het toegangslogboek en andere beveiligingsgebeurtenissen.

• Leer en verbeter: Pas maatregelen aan in reactie op nieuwe bedreigingen, veranderingen in de organisatie of lessen die zijn geleerd uit voortdurende monitoring. Gebruik feedback uit de monitoring- en controlefase om beveiligingspraktijken te verbeteren. Werk risicobeoordelingen en beheersmaatregelen bij naarmate er incidenten plaatsvinden en kwetsbaarheden worden geïdentificeerd.

Zero trust-beveiligingsbeleid implementeren

Hoewel traditionele beveiligingsmodellen ervan uitgaan dat alles binnen het netwerk van een organisatie kan worden vertrouwd, gaat zero trust-beleid nooit uit van vertrouwen. Zero trust vereist rigoureuze identiteitsverificatie voor iedereen die toegang probeert te krijgen tot netwerkbronnen, of ze zich nu binnen of buiten de netwerkperimeter bevinden.

Zo wordt zero trust-beleid doorgaans geïmplementeerd:

• Verifieer alle aanvragen expliciet: Elke toegangsaanvraag moet worden geverifieerd voordat toegang wordt verleend, ongeacht waar de aanvraag vandaan komt of tot welke bron deze toegang heeft. Gebruik MFA, biometrie en gedragsanalyses om de identiteit van gebruikers te verifiëren en pas contextgebaseerde authenticatie toe die rekening houdt met variabelen zoals de apparaatstatus, locatie en het tijdstip van toegang.

• Gebruik toegang met de minste rechten: Minimaliseer de blootstelling van elke gebruiker aan gevoelige delen van het netwerk door gebruikers en apparaten het minimale toegangsniveau te verlenen dat nodig is om hun taken uit te voeren. Beheer dit via strikt beleid voor toegangscontrole en rollen, die regelmatig worden gecontroleerd en bijgewerkt.

• Segmenteer het netwerk: Verdeel het netwerk in segmenten om zijdelingse verplaatsing binnen het netwerk door aanvallers te verminderen. Dit creëert micro-perimeters rond gevoelige gegevens en systemen, waardoor het voor een aanvaller moeilijker wordt om zich door het netwerk te verplaatsen als deze toegang krijgt.

• Implementeer gelaagde verdedigingen: Implementeer meerdere verdedigingslagen die een aanvaller moet omzeilen om toegang te krijgen tot bronnen. Gebruik een combinatie van firewalls, systemen voor inbraakdetectie en inbraakpreventie (IDS/IPS) en encryptie van verzonden en opgeslagen gegevens.

• Bewaak en onderhoud de beveiliging: Monitor continu al het netwerkverkeer en gebruikersactiviteiten om bedreigingen in realtime te detecteren en hierop te reageren. Gebruik systemen voor beveiligingsinformatie en gebeurtenisbeheer (SIEM) om het logboek te analyseren en te correleren op abnormaal gedrag. Machine-learning kan helpen bij het herkennen van patronen die afwijken van de norm.

• Maak van beveiliging een geïntegreerd proces: Zorg ervoor dat beveiliging vanaf het begin een belangrijke overweging is in elk IT-project en elke bedrijfsvoering. Zorg voor regelmatige beveiligingstraining voor alle werknemers en integreer beveiliging in de levenscyclus van softwareontwikkeling (DevSecOps).

Beveiligingskwetsbaarheden identificeren en ertegen beschermen

Identificatie van en bescherming tegen kwetsbaarheden omvat het systematisch ontdekken, categoriseren en aanpakken van beveiligingslekken of zwakke punten in software en hardware die aanvallers zouden kunnen misbruiken. Het werkt meestal als volgt:

• Scan systemen op bekende kwetsbaarheden: Voer regelmatig kwetsbaarheidsscans uit met behulp van geautomatiseerde tools die systeemconfiguraties en geïnstalleerde software vergelijken met bekende databases met kwetsbaarheden. Penetratietesten, waarbij ethische hackers kwetsbaarheden proberen uit te buiten, bieden ook inzicht in zwakke punten in het systeem.

• Beoordeel en prioriteer je bevindingen: Nadat kwetsbaarheden zijn geïdentificeerd, beoordeel je deze op basis van factoren zoals de mate waarin ze kunnen worden uitgebuit, de potentiële impact van een exploit en de mate van systeemblootstelling. Dat helpt om prioriteit te geven aan herstelinspanningen op basis van de aard en ernst van het risico.

• Pas patches toe zodra ze beschikbaar zijn: Softwareleveranciers bieden patches of updates aan om kwetsbaarheden te verhelpen. Implementeer een systematisch proces voor het tijdig toepassen van beveiligingspatches, updates en hotfixes om ervoor te zorgen dat kwetsbaarheden worden aangepakt zodra oplossingen beschikbaar zijn.

• Versterk systeemconfiguraties: Gebruik tools voor configuratiebeheer om ervoor te zorgen dat systemen veilig worden geconfigureerd en consistent worden onderhouden. Controleer en versterk configuraties regelmatig om aanvalsoppervlakken te minimaliseren en kwetsbaarheden als gevolg van misconfiguraties of standaardinstellingen te voorkomen.

• Verdedig tegen onbekende zero-day-bedreigingen: Gebruik geavanceerde technologieën voor het detecteren van bedreigingen, zoals op gedrag gebaseerde detectiesystemen, die niet uitsluitend vertrouwen op bekende handtekeningen van kwetsbaarheden. Deze kunnen ongebruikelijke activiteiten identificeren en beperken die kunnen wijzen op een actieve exploit, waardoor ze beschermen tegen onbekende kwetsbaarheden of kwetsbaarheden waarvoor nog geen patch bestaat.

• Train werknemers in cybersecurity-bewustzijn: Geef doorlopend cybersecuritytrainingen aan alle werknemers, met de nadruk op het herkennen van phishing-pogingen, het veilig beheren van wachtwoorden en het begrijpen van het belang van regelmatige software-updates. Dit helpt menselijke fouten te minimaliseren, die kwetsbaarheden kunnen introduceren of verergeren.

• Controleer beveiligingspraktijken en compliance: Voer regelmatige beveiligingsaudits en compliance-controles uit om te evalueren hoe goed het beveiligingsbeleid wordt nageleefd en om eventuele hiaten in de beveiligingshouding van de organisatie te identificeren. Hierdoor wordt gewaarborgd dat beveiligingspraktijken voldoen aan de vastgestelde normen en regelgeving.

• Stel een incidentresponsplan op en test dit: Ontwikkel en test regelmatig een incidentresponsplan dat beschrijft welke stappen moeten worden genomen wanneer zich een beveiligingsinbreuk voordoet. Dit moet procedures omvatten voor indamming, uitroeiing, herstel en analyse na het incident.

Hoe Stripe Treasury je kan helpen

Stripe Treasury brengt betalingen en financiën samen op Stripe, zodat ondernemingen geld op één plek kunnen ontvangen, opslaan, verzenden en uitgeven. Het is gebouwd voor startups en groeiende ondernemingen die geld sneller willen verplaatsen en minder tijd willen besteden aan het beheren van financiële activiteiten. Platformen, marktplaatsen en fintechs kunnen hun gebruikers ook financiële diensten aanbieden met Treasury voor platformen.

Treasury kan je helpen om:

• Vereenvoudig je financiële activiteiten: Beheer geld, betalingen, uitgaven met een betaalkaart, uitbetalingen en meer vanuit het Stripe Dashboard.

• Verplaats geld sneller: Krijg direct toegang tot afgewikkelde Stripe-resultaten en stuur kosteloos directe overschrijvingen naar andere ondernemingen op Stripe.

• Haal meer uit je geld: Ontvang cashback op uitgaven met een betaalkaart en tegoeden voor Stripe-kosten op in aanmerking komende saldi.

• Onderneem eenvoudig wereldwijd: Houd saldi aan in meerdere valuta's, wissel ze alleen in wanneer dat nodig is en stuur uitbetalingen naar ontvangers in meer dan 160 landen.

• Automatiseer financiële activiteiten: Gebruik agenten om de cashflow te analyseren en taken te automatiseren, zoals het betalen van facturen, het verplaatsen van geld en het omzetten van valuta's binnen de door jou ingestelde limieten.

Lees meer over hoe Stripe Treasury je kan helpen bij het beheren van je financiën en betalingen op één plek, of ga vandaag nog aan de slag.