Stablecoins worden om vele redenen een onderdeel van de dagelijkse bedrijfsvoering van ondernemingen: snellere grensoverschrijdende uitbetalingen, vrijwel onmiddellijke vereffening en een manier om wereldwijd waarde over te dragen zonder te hoeven wachten op bankopeningstijden. De wereldwijde stablecoin-markt zal naar verwachting groeien tot een waarde tussen $ 500 en $ 750 miljard in 2028. Maar de voordelen van stablecoins gelden alleen als de infrastructuur erachter solide is.

De kwaliteit van deze infrastructuur is wat het verschil maakt tussen een stablecoin die betrouwbaar werkt in de praktijk en een die alleen werkt onder ideale omstandigheden. Teams die stablecoins gaan gebruiken, moeten weten hoe het activum zich gedraagt als de volumes pieken of als de markten onder druk staan.

Hieronder gaan we kijken hoe de infrastructuur van stablecoins is opgebouwd, welke onderdelen het belangrijkst zijn voor de betrouwbaarheid, waar de mogelijke risico’s liggen en hoe je aanbieders kunt beoordelen.

Wat staat er in dit artikel?

• Wat is de infrastructuur van stablecoins?
  
• Hoe werkt de uitgifte van stablecoins?
  
• Welke opties zijn er voor de bewaring van stablecoins?
  
• Welke uitdagingen zijn er voor de infrastructuur van stablecoins?
  
• Hoe kunnen ondernemingen een aanbieder van stablecoin-infrastructuur kiezen?
  
• Hoe Stripe Payments kan helpen
  

Wat is stablecoin-infrastructuur?

Stablecoin-infrastructuur is het geheel van systemen dat stablecoins laat functioneren door een stabiele waarde, betrouwbare overboekingen en voorspelbare verzilvering te garanderen. Het is een technologische stack die financiële transacties, blockchain-netwerken, bewaarsystemen, compliance-tools en de application programming interfaces (API's) omvat die ondernemingen gebruiken om met dit alles te communiceren.

Dit zijn de belangrijkste onderdelen van de stablecoin-infrastructuur.

Uitgifte en reserves

Door fiatgeld gedekte stablecoins behouden hun waarde omdat elke token overeenkomt met een fiatvaluta, zoals de Amerikaanse dollar (USD), die in reserve wordt gehouden. Uitgevers voeren minting- en burning-processen uit om ervoor te zorgen dat het aanbod nooit hun reserves overschrijdt, en ze beheren systemen voor verzilvering die zelfs in stressvolle markten blijven functioneren. Ze beheren reserves in contanten en kortlopende instrumenten zoals schatkistcertificaten (T-bills).

Blockchain-netwerken

Stablecoin-overboekingen worden vereffend op openbare blockchains, en de keuze van het netwerk heeft direct invloed op snelheid, kosten en betrouwbaarheid. Verschillende ketens bieden uiteenlopende snelheids- en kostenprofielen, en congestie of downtime op een bepaalde keten kan de vereffening vertragen of de dienstverlening tijdelijk verstoren. Veel zakelijke gebruikers spreiden hun activiteiten over meerdere netwerken om risico’s te verminderen en hun bereik te vergroten, waarbij ze vaak gebruikmaken van netwerkonafhankelijke API’s in plaats van hun eigen nodes te draaien.

Wallets en bewaring

Omdat stablecoins worden beheerd door cryptografische sleutels, is bewaring een essentieel onderdeel van de infrastructuur. Er zijn verschillende soorten stablecoinwallets om uit te kiezen voor het beheer van die sleutels, afhankelijk van prioriteiten op het gebied van veiligheid en gemak. Veel ondernemingen vertrouwen op veilige systemen die gebruikmaken van hardwarebeveiligingsmodules (HSM's) of multiparty computation (MPC)-opstellingen voor sleutelopslag, die goedkeuring en op rollen gebaseerde controles afdwingen, wallets gescheiden houden en accounts in realtime monitoren op ongebruikelijke activiteiten.

API's en integratielagen

Ondernemingen willen meestal niet te maken hebben met de ruwe mechanismen van de blockchain, dus vertrouwen ze op API's en integratielagen die het werk vereenvoudigen. Betaal-API's helpen hen stablecoins te accepteren, treasury-API's laten hen saldi aanhouden en verplaatsen, uitbetalingsnetwerken automatiseren grote uitkeringen, en onramps en offramps regelen de omwisseling naar fiatgeld. Orchestration-lagen regelen details zoals gasvergoedingen, nonces en bevestigingslogica, waardoor stablecoin-transacties meer op traditionele betaalprocessen lijken.

Compliance en monitoring

Omdat stablecoins in aanraking komen met gereguleerde financiële systemen, omvat de infrastructuur ook compliance- en monitoringtools die identiteitscontroles, fraudescreening, witwasbestrijding en sanctieworkflows, en on-chain transactieanalyse afhandelen. Ze stemmen ook on-chain saldi af met interne gegevens. Deze systemen ondersteunen Travel Rule vereisten waar van toepassing en onderhouden de rapportagepijplijnen die auditors en toezichthouders verwachten.

Hoe werkt de uitgifte van stablecoins?

De uitgifte van stablecoins is een strak beheerde workflow die traditionele banksystemen koppelt aan een programmeerbare token op een openbare blockchain. In een model met fiat-onderpand moet elk token één-op-één corresponderen met een gelijkwaardige valuta-eenheid in reserve.

Er zijn andere ontwerpen, zoals uitgifte met crypto-onderpand en puur algoritmische systemen die vertrouwen op aanpassingen van het aanbod, maar die kunnen het moeilijk hebben onder druk. Sommige kunnen zelfs volledig mislukken. Tijdens een marktverstoring in 2022 stortte de algoritmische stablecoin TerraUSD in, waardoor bijna een half biljoen dollar aan cryptomarktwaarde verdween. Door fiat gedekte stablecoins met directe rechten voor verzilvering en transparante reserves zijn de enige structuren die consequent voldoen aan de risiconormen voor ondernemingen.

Zo werkt de uitgifte van door fiat gedekte stablecoins.

Geld erin, tokens eruit

De uitgifte begint met het binnenkomen van fiatgeld in de bankomgeving van de uitgever. Dit gebeurt wanneer een gebruiker dollars, of een andere valuta, overmaakt naar een gescheiden, gereguleerde rekening die door de uitgever wordt beheerd. De uitgever bevestigt de ontvangst, verwerkt deze intern en wijst het toe aan een specifieke gebruikersrekening. Zodra het geld is verwerkt, slaat de uitgever het overeenkomstige bedrag aan stablecoins on-chain aan en stuurt die tokens naar het walletadres van de gebruiker.

Die uitgifte vergroot de circulerende voorraad van de stablecoin en creëert een overeenkomstige verplichting op de balans van de uitgever. Het systeem controleert voortdurend of de uitstaande tokens de aangehouden reserves niet overschrijden.

Tokens erin, geld eruit

Verzilvering keert de bovengenoemde stappen om. De houder stuurt zijn tokens terug naar een adres dat de uitgever beheert. De uitgever controleert of de tokens authentiek en onbezwaard zijn, en vernietigt ze vervolgens, waardoor ze permanent uit de circulatie worden gehaald. Door ze te vernietigen wordt de circulerende voorraad verkleind, en de uitgever maakt het bijbehorende fiatgeld weer vrij op de bankrekening van de gebruiker.

Deze cyclus moet zowel onder normale als onder zware omstandigheden werken. De mogelijkheid om tegen pari in te wisselen is wat de prijs van een stablecoin stabiel houdt. Market makers en handelaren handhaven de koppeling: als de prijs onder de $ 1 zakt, duwt de verzilvering hem weer omhoog; als hij boven de $ 1 komt, duwt de druk om nieuwe tokens uit te geven hem weer omlaag.

Reserveoperaties houden de koppeling geloofwaardig

Reserveoperaties houden de koppeling geloofwaardig door de reserves van door fiat gedekte stablecoins aan te houden in contanten en kortlopende staatsobligaties met liquiditeit op dezelfde of de volgende dag. Ze moeten ook continu het looptijdrisico, de liquiditeitsbehoeften voor verzilveringen, de concentratie bij bankpartners, de frequentie van audits en de juridische structuren beheren die ervoor zorgen dat de activa faillissementsbestendig blijven. De reserves genereren ook rendement, dat doorgaans ten goede komt aan de uitgevende onderneming in plaats van te worden gedeeld met tokenhouders.

Welke opties zijn er voor de bewaring van stablecoins?

Stablecoinbewaring is het geheel van systemen en controles dat de sleutels beschermt die worden gebruikt om stablecoins te bewaren en te verplaatsen. Of dit nu intern wordt afgehandeld of via een bewaarplatform, het doel is hetzelfde: activa beschermen en teams tegelijkertijd de zichtbaarheid en workflow bieden die ze nodig hebben om stablecoins veilig te gebruiken.

Dit zijn de twee belangrijkste opties.

Bewaarplatforms

Bewaarplatforms vertrouwen op een gereguleerde derde partij om privésleutels te bewaren en stablecointransacties uit te voeren namens een onderneming. Ze gebruiken daarvoor beveiligde hardware of MPC-opstellingen, duidelijke toegangscontroles, gescheiden adressen en een combinatie van hardware- en softwarewallets om fondsen veilig te houden. Deze aanbieders volgen ook on-chain-activiteiten, letten op ongewoon gedrag en houden interne grootboeken bij zodat saldi synchroon blijven.

Dit model is aantrekkelijk voor ondernemingen die op zoek zijn naar sterke beveiliging zonder zelf de technische details te hoeven beheren. Het maakt audits en compliancebeoordelingen ook vaak eenvoudiger, aangezien de bewaarder de controles, documentatie en rapportages levert die toezichthouders verwachten.

Zelfbewaarsystemen

Bij dit model beheert de onderneming zijn eigen sleutels en bouwt hij de controles die nodig zijn om die activa veilig te houden. Dat betekent meestal het gebruik van MPC- of multisignature (multisig)-wallets om single points of failure te vermijden, het vertrouwen op hardware-gebaseerde opslag, het instellen van duidelijke goedkeuringspaden voor het verplaatsen van geld, het scheiden van taken tussen technische en financiële teams, het bewaren van grotere saldi in cold storage (d.w.z. offline) en het afstemmen van interne systemen met on-chain gegevens.

Een zelfbeheer-aanpak geeft ondernemingen volledige controle, maar verhoogt ook de risico’s. Een verloren sleutel, een gehackt apparaat of een zwakke goedkeuringsworkflow kan leiden tot permanent verlies, dus de verantwoordelijkheid voor beveiliging en procesontwerp ligt volledig bij het team dat het systeem beheert.

Welke uitdagingen hebben invloed op de infrastructuur van stablecoins?

De infrastructuur van stablecoins heeft een lange weg afgelegd, maar er zijn nog steeds technische en regelgevende risico’s. Deze kwesties zijn geen reden om stablecoins helemaal te mijden; ze horen er gewoon bij voor iedere onderneming die ervoor kiest om met deze betaalmethode aan de slag te gaan.

Dit zijn de uitdagingen waar ondernemingen rekening mee moeten houden.

Onzekerheid over regelgeving

De regels rond stablecoins zijn nog in ontwikkeling. De EU heeft het Markets in Crypto-Assets (MiCA)-kader, en de VS heeft een federaal kader aangenomen dat in 2027 van kracht wordt. Veel landen behandelen stablecoins volgens bestaande regels voor geldtransacties, maar andere rechtsgebieden zijn strenger. Conservatieve bankpartners kunnen aarzelen om stablecoinondernemingen te ondersteunen totdat de regelgeving duidelijker is. Compliancesystemen moeten alle rechtsgebieden dekken waarin een onderneming actief is en voldoende flexibiliteit inbouwen om zich aan te passen wanneer de wetgeving strenger wordt.

Beveiligingsrisico’s

Stablecoins nemen het beveiligingsprofiel over van de systemen waarop ze vertrouwen. Kwetsbaarheden kunnen vele vormen aannemen: bugs in smart contracts, verloren of gecompromitteerde sleutels, phishing, insiderrisico’s of misbruik in cross-chain-verbindingen. Omdat on-chain transacties niet ongedaan kunnen worden gemaakt, kan één enkele fout tot permanent verlies leiden.

Liquiditeit en reservebeheer

Reserves worden meestal aangehouden in liquide middelen, maar zelfs instrumenten die als relatief veilig worden beschouwd, brengen risico's met zich mee. In 2023 verloor de door fiatgeld gedekte stablecoin USD Coin (USDC) kortstondig zijn koppeling omdat reservegeld vastzat bij de failliete Silicon Valley Bank (SVB). Dat incident liet zien hoezeer het succes van een stablecoin afhangt van gediversifieerde bankpartners en duidelijke informatieverschaffing.

Fragmentatie en interoperabiliteit

Stablecoins bestaan op veel blockchains, en die blockchains werken niet per se met elkaar samen. Het koppelen van die verschillende systemen brengt zijn eigen kwetsbaarheid met zich mee. Ondernemingen kunnen uiteindelijk moeten jongleren met meerdere versies van hetzelfde activum, elk met zijn eigen kostenomgeving en betrouwbaarheidsprofiel.

Hoe kunnen ondernemingen een aanbieder van stablecoin-infrastructuur kiezen?

Het selecteren van een partner voor stablecoin-infrastructuur vereist grondig onderzoek en een risicobeoordeling. De beste aanbieders zorgen ervoor dat stablecoins aanvoelen als elk ander betrouwbaar betalingsnetwerk.

Een goede stablecoinaanbieder moet over deze basiskenmerken beschikken.

Beveiliging en bewaring

Het bewaarmodel van de aanbieder moet eenvoudig te controleren en moeilijk te omzeilen zijn. Dat betekent hardware-ondersteund of MPC-sleutelbeheer, workflows met meervoudige goedkeuring en whitelisting van adressen. Als een aanbieder je niet gedetailleerd door zijn controles kan leiden, is dat een rode vlag.

Compliancebeleid

Je wilt partners die compliance hoog in het vaandel hebben staan en op de hoogte blijven van veranderingen in de regelgeving. Let op sterke ken-je-klant (KYC)- en AML-processen, sanctiescreening, transactiemonitoring en de mogelijkheid om aan je rapportagevereisten te voldoen. Licenties zijn een nuttig teken van volwassenheid.

Netwerk- en activadekking

Ondersteuning voor meerdere stablecoins en meerdere chains vermindert wrijving. Aanbieders die netwerkverschillen abstraheren en gasbeheer, routing en on-chain betrouwbaarheid regelen, geven teams meer ruimte om op te schalen zonder workflows opnieuw op te bouwen.

Integratiekwaliteit

Stablecoins werken alleen binnen een onderneming als ze naadloos integreren met hoogwaardige API's, goede documentatie, ondersteuning voor webhooks en sandbox-omgevingen. Aanbieders die uniforme dashboards of hulpmiddelen voor reconciliatie bieden, maken het leven van financiële en operationele teams een stuk makkelijker.

Reputatie en blijvende kracht

Het stablecoin-ecosysteem is nieuw. Aanbieders met een sterke financiële basis, geloofwaardige teams en consistente uptime zijn veiligere keuzes.

Hoe Stripe Payments kan helpen

Stripe Payments biedt een uniforme, wereldwijde betaaloplossing die elk bedrijf - van startups tot wereldwijde ondernemingen - helpt bij het accepteren van betalingen online, persoonlijk en over de hele wereld. Bedrijven kunnen stablecoinbetalingen van bijna overal ter wereld accepteren die als fiat worden verrekend in hun Stripe-balans.

Stripe Payments kan je helpen met het volgende:

• Je afrekenervaring te verbeteren: zorg voor een soepele klantervaring en bespaar duizenden uren aan ontwikkelingswerk met kant-en-klare betaalinterfaces en toegang tot meer dan 125 betaalmethoden, waaronder stablecoins en crypto.

• Sneller uit te breiden naar nieuwe markten: bereik klanten over de hele wereld en verminder de complexiteit en kosten van multivalutabeheer met grensoverschrijdende betaalopties, beschikbaar in 195 landen in 135+ valuta's.

• Fysieke en online betalingen samen te voegen: bouw een unified commerce-ervaring op via online en fysieke kanalen om interacties te personaliseren, loyaliteit te belonen en inkomsten te laten groeien.

• Het verbeteren van de betaalprestaties: verhoog inkomsten met een reeks aanpasbare, eenvoudig te configureren betaaltools, waaronder no code-fraudebescherming en geavanceerde mogelijkheden om autorisatiepercentages te verbeteren.

• Sneller te werken met een flexibel, betrouwbaar platform voor groei: bouw voort op een platform dat is ontworpen om met jou mee te groeien, met een historische uptime van 99,999% en toonaangevende betrouwbaarheid.

Lees meer over hoe Stripe Payments je online en fysieke betalingen kan stimuleren, of ga er vandaag nog mee aan de slag.