Creditcardfraude in Australië komt vaak voor wanneer fraudeurs informatie gebruiken van een betaalkaart die niet van hen is om online iets te kopen. Card-not-present (CNP)-fraude, waarbij geen fysieke betaalkaart betrokken is, was goed voor 90% van de fraude met in Australië uitgegeven betaalkaarten in 2024. Creditcardgegevens raken meestal gecompromitteerd door datalekken en phishing. Voor Australische ondernemingen die online verkopen, is het frauderisico het grootst bij het afrekenen.

Hieronder bespreken we hoe creditcardfraude voorkomt bij Australische transacties in de online detailhandel, op welke signalen je moet letten en het verschil tussen fraudepreventie en fraudebescherming.

Kernpunten

• CNP-fraude is verantwoordelijk voor het grootste deel van de creditcardfraude die in Australië voorkomt en komt vaak voort uit datalekken in plaats van aanvallen op afzonderlijke ondernemingen.

• Preventie en bescherming hebben verschillende doelen en ondernemingen moeten proactief zijn om dit soort diefstal te verminderen.

• Tools zoals 3D Secure 2 (3DS2) bieden ondernemingen manieren om fraude op te sporen zonder onnodige vertragingen voor legitieme klanten te veroorzaken.

Wat houdt detectie van creditcardfraude in Australië in?

Creditcardfraude gebeurt wanneer een frauduleuze speler de gegevens gebruikt van een kaart die niet van hen is. Meestal is het om een aankoop te doen, maar het kan ook zijn om een contant voorschot op te nemen, een nieuwe kredietlijn te openen of een ander financieel voordeel te behalen. Als eigenaar van een onderneming kunnen detectietools je helpen deze fraudepogingen te ontdekken voordat ze leiden tot echt verlies.

Hoe vindt creditcardfraude plaats in de Australische online detailhandel?

In Australië begint CNP-fraude vaak wanneer kaartgegevens worden blootgelegd bij een datalek. Deze gegevens worden verkocht of verhandeld aan frauduleuze spelers, die vaak proberen deze te gebruiken bij online afrekenprocessen. De tactieken die frauduleuze spelers gebruiken tegen Australische online webwinkels, volgen doorgaans een paar patronen.

Kaarttesten

Bij kaarttesten voeren kwaadwillende spelers talloze kleine transacties uit bij meerdere ondernemingen om erachter te komen welke gestolen kaartnummers nog werken, voordat ze een grotere aankoop proberen te doen. Dit kan eruitzien als een plotselinge toename van kleine mislukte of goedgekeurde transacties vanaf niet-gerelateerde IP-adressen (internet protocol).

Rekeningovername

Er is sprake van een accountovername wanneer een frauduleuze speler binnendringt in het bestaande account van een klant, meestal via een wachtwoord dat is buitgemaakt bij een ander lek, en ofwel de opgeslagen betaalgegevens gebruikt of deze vervangt door een gestolen betaalkaart. Dit gebeurt het vaakst op sites waar klanten hun kaarten opslaan voor herhaalde aankopen.

Vriendelijke fraude

Wanneer een kaarthouder een echte aankoop doet, vervolgens de betaling bij de uitgever betwist en beweert dat deze hiervoor nooit toestemming heeft gegeven, staat dit bekend als 'vriendschappelijke fraude'. Deze vorm van fraude is meestal lastiger te ontdekken tijdens het afrekenproces, omdat de transactie zelf er volkomen normaal uitziet.

Driehoeksfraude

Bij driehoeksfraude zetten kwaadwillende spelers een neppe webwinkel op, verzamelen ze bestellingen en betalingen van echte klanten en gebruiken ze vervolgens gestolen kaartgegevens van een derde partij om die bestellingen via een andere, legitieme onderneming uit te voeren. Die onderneming heeft vaak geen directe link met het slachtoffer (d.w.z. de eigenaar van de gestolen kaart), maar is wel de dupe van de oplichting.

Wat zijn de waarschuwingssignalen van een frauduleuze creditcardtransactie?

Er is geen enkel signaal dat erop wijst dat een transactie frauduleus is. Bepaalde scenario's kunnen echter de moeite van het onderzoeken waard zijn:

• Niet-overeenkomend factuur- en verzendadres: Een veelvoorkomend waarschuwingssignaal is een factuuradres in Australië in combinatie met een verzendadres over de grens, of een verzendadres dat een expediteur is in plaats van een woning of onderneming.

• Pieken in activiteit: Te veel transacties op dezelfde betaalkaart, hetzelfde apparaat of hetzelfde IP-adres binnen een kort tijdsbestek kunnen problematisch zijn. Aangezien normaal gedrag van klanten kan variëren, kunnen passende drempelwaarden helpen voorkomen dat legitieme klanten als frauduleus worden gemarkeerd.

• Ongewone bestelsamenstelling: Een grote bestelling van artikelen met een hoge doorverkoopwaarde (bijv. elektronica, cadeaubonnen), vooral van een nieuwe klant zonder aankoopgeschiedenis, kan wijzen op een poging tot fraude.

• Afwijkingen qua tijdstip: Transacties die worden geplaatst op tijdstippen die niet overeenkomen met het typische winkelpatroon van de opgegeven locatie van de klant, kunnen betekenen dat een kwaadwillende speler vanuit een andere tijdzone met andermans identiteit opereert.

• Inconsistenties met IP en apparaten: Het IP-adres van een klant kan via geolocatie verwijzen naar een land ver van het factuuradres, of een fingerprint van een apparaat kan worden gekoppeld aan eerdere frauduleuze bestellingen.

• Niet-overeenkomende adresverificatieservice (AVS) en kaartverificatiecode (CVV): Hoewel een mislukte CVV-code of AVS-controle op zichzelf geen fraude bevestigt, is het de moeite waard om deze af te wegen naast andere transactiegegevens.

Waarin verschillen fraudepreventie en fraudebescherming voor creditcards?

Hoewel beide belangrijke onderdelen zijn van de beveiligingsstrategie van een onderneming, verschillen fraudepreventie en fraudebescherming voor creditcards in het moment waarop ze plaatsvinden: voordat of nadat fraude optreedt.

Fraudepreventie voor creditcards is proactief

Fraudepreventie voor creditcards dekt alle maatregelen die worden genomen voordat een transactie wordt doorgevoerd, waaronder het verifiëren van de identiteit van de klant, het controleren van de kaartgegevens ten opzichte van bekende fraudepatronen en het beslissen of de bestelling moet worden goedgekeurd, geweigerd of gemarkeerd om te controleren. AVS- en CVV-controles, identificatie van apparaten aan de hand van hun kenmerken en risicoscores met behulp van machine-learning (ML) vallen allemaal in deze categorie.

Fraudebescherming voor creditcards is reactief

Fraudebescherming voor creditcards verwijst over het algemeen naar wat er gebeurt nadat fraude erdoor is gekomen, of dat nu een chargeback-geschil, een terugbetaling of een poging is om geld terug te vorderen bij een kaartnetwerk. Zelfs ondernemingen met sterke preventiemaatregelen krijgen nog steeds te maken met betwiste transacties. Daarom is het belangrijk om een duidelijke procedure te hebben voor het betwisten van chargebacks, waaronder het verzamelen van de relevante transactiegegevens en het indienen van een chargeback vóór de reactietermijn van het kaartnetwerk vallen. Een gedefinieerde procedure maakt het makkelijker om te zien hoeveel fraude de onderneming kost.

Hoe helpt 3D Secure 2 (3DS2) creditcardfraude in Australië voorkomen?

3DS2 is een wereldwijde authenticatietool die Australische ondernemingen kunnen gebruiken als hulpmiddel voor fraudepreventie. Het voegt een verificatiestap toe aan online betaalkaarttransacties. Deze stap verschijnt soms als een prompt van de uitgever van de betaalkaart, waarbij de kaarthouder wordt gevraagd om de aankoop te bevestigen via de bankapplicatie (app), een eenmalige code of biometrische verificatie (bijv. vingerafdrukherkenning).

Versie 2 van 3D Secure biedt meer waarborgen om ondernemingen te beschermen. Er worden achter de schermen meer transactiegegevens met de uitgever gedeeld, zoals apparaatgegevens, transactiegeschiedenis en factuurgegevens. Met deze extra context kan de uitgever veel transacties goedkeuren zonder de klant een prompt te tonen. Alleen transacties met een hoog risico zorgen ervoor dat er een authenticatieprompt verschijnt. In de praktijk krijgen ondernemingen die 3DS2 gebruiken sterkere authenticatie voor de transacties die dit vereisen, terwijl klanten met een laag risico nooit een onderbreking ervaren.

Dit protocol zorgt ook voor een verschuiving in aansprakelijkheid. Wanneer een onderneming een transactie via 3DS2 verwerkt en de uitgever deze authenticeert, verschuift de verantwoordelijkheid voor bepaalde fraude-gerelateerde chargebacks van de onderneming naar de uitgever. Australische ondernemingen die goederen met een hogere waarde verkopen, of goederen die kwaadwillende spelers als doelwit hebben voor hun doorverkoopwaarde, kunnen die afweging de moeite waard vinden – zelfs als dit betekent dat de tijd die nodig is voor het afrekenproces iets toeneemt.

Hoe moeten Australische ondernemingen hun verdediging tegen creditcardfraude evalueren?

Er is geen vaste formule voor hoeveel fraudepreventie jouw onderneming nodig heeft. Dit is afhankelijk van de gemiddelde bestelwaarde, het soort goederen dat je verkoopt, hoe aantrekkelijk die goederen zijn voor doorverkoop en hoeveel wrijving jouw onderneming kan hebben tijdens het afrekenproces zonder de verkoop aanzienlijk te verlagen.

Het is belangrijk om naar je statistieken te kijken. Het chargebackpercentage, het percentage geweigerde betalingen en de verhouding tussen handmatig gecontroleerde bestellingen en het totale aantal bestellingen kunnen je allemaal helpen bepalen of de huidige waarborgen in je voordeel werken. Een hoog percentage geweigerde betalingen in combinatie met een laag chargebackpercentage kan betekenen dat legitieme klanten zonder goede reden worden geblokkeerd. Een laag percentage geweigerde betalingen in combinatie met een stijgend chargebackpercentage suggereert dat frauduleuze spelers erdoor komen.

Vanaf daar komt het aan op het doen van specifieke aanpassingen: je kunt je risicodrempels verlagen of verhogen, beslissen welk soort bestellingen 3DS2-authenticatie rechtvaardigen en het soort bewijs wijzigen dat je aan kaartnetwerken levert op basis van de chargeback-geschillen die succesvol zijn geweest.

Hoe Stripe Radar kan helpen

Stripe Radar helpt fraude te detecteren en groei te ontsluiten, met behulp van AI die is getraind op gegevens van het wereldwijde netwerk van Stripe. Radar helpt jouw onderneming gedurende de gehele levenscyclus van klanten te beschermen tegen fraude, voordat dit je bedrijfsresultaat beïnvloedt, en helpt je tegelijkertijd meer legitieme klanten en betalingen goed te keuren.

Radar kan je onderneming helpen met:

• Voorkom fraudeverliezen: De AI van Radar leert van meer dan $ 1,9 biljoen aan jaarlijkse transacties binnen het wereldwijde netwerk van Stripe, waardoor het fraudepatronen kan identificeren en blokkeren die individuele ondernemingen misschien niet zelf zouden opmerken.

• Bundel bescherming tegen zich ontwikkelende fraude-aanvallen: Radar brengt de bescherming tegen transactiefraude, accountfraude en misbruik door klanten samen in één oplossing, zodat je een gebundelde bescherming krijgt voor alle belangrijke soorten fraude.

• Pas je aan naarmate fraude zich ontwikkelt: Radar past zich continu aan veranderende fraudepatronen aan, van misbruik door eerste partijen tot agent-gestuurde transacties, en helpt jouw onderneming te beschermen tegen opkomende bedreigingen.

• Werk met je bestaande tech-bundel: Gebruik Radar voor Stripe-betalingen zonder dat er een integratie nodig is, of krijg toegang tot de intelligentie van Radar via programmeerbare API's, of je nu betalingen op Stripe verwerkt of niet.

Lees meer over Stripe Radar of ga vandaag nog aan de slag.

Veelgestelde vragen over creditcardfraude in Australië