Stablecoins zijn bedoeld als een voorspelbaar, minder volatiel onderdeel van cryptovaluta. Een token dat aan de dollar is gekoppeld, is bedoeld om betrouwbare waarde te bieden die ondernemingen kunnen versturen, aanhouden of inwisselen. En achter elke stablecoin staat een uitgever: een onderneming, een protocol, soms een bank, die die tokens maakt en inwisselt en die waarde stabiel houdt.

Voor ondernemingen die stablecoins gebruiken voor betalingen, bewaring, internationale uitbetalingen of nieuwe producten, kan de entiteit die de stablecoin uitgeeft een bron van risico zijn. Weten wie de token heeft uitgegeven, hoe ze werken en wat de token ondersteunt, is een belangrijk onderdeel van het veilig gebruiken van stablecoins.

Hieronder bekijken we hoe uitgevers van stablecoins werken, hoe ze van elkaar verschillen en hoe je kunt zien welke betrouwbaar zijn.

Wat staat er in dit artikel?

• Wat houdt het uitgeven van een stablecoin in?
  
• Wie geeft stablecoins uit?
  
• Hoe werken uitgevers met reserves en hoe houden ze de waarde stabiel?
  
• Hoe verschillen algoritmische stablecoin-uitgevers qua structuur en risico?
  
• Welke regelgevingskaders gelden voor de uitgifte van stablecoins in belangrijke rechtsgebieden?
  
• Hoe moeten ondernemingen de geloofwaardigheid en het risicoprofiel van een stablecoin-uitgever beoordelen?
  
• Hoe Stripe Payments kan helpen
  

Wat houdt het uitgeven van een stablecoin in?

Een stablecoin uitgeven betekent een digitaal token creëren en beheren dat de waarde van een stabiel activum volgt, meestal de Amerikaanse dollar (USD). Voor elk token in omloop wordt van de uitgever verwacht dat hij een gelijkwaardig bedrag aan onderliggende activa aanhoudt, meestal contanten of reserves die als contanten fungeren: één token erin, één dollar eruit. Het uitgeven van een stablecoin is als het runnen van een mini-centrale bank, maar dan zonder vangnet. Als de reserves of de verzilveringsmechanismen tekortschieten, kan de stablecoin wankelen.

Bij het uitgeven van stablecoins gaat het om het beheren van een systeem waarin tokens op elk moment tegen de nominale waarde kunnen worden ingewisseld. De uitgever moet klaar en in staat zijn om tokens op verzoek in te wisselen voor dollars. Zo wordt de koppeling in stand gehouden. Als de verzilvering mislukt, brokkelt het vertrouwen in de stablecoin af.

In tegenstelling tot digitale valuta van centrale banken (CBDC's) worden stablecoins uitgegeven door particuliere spelers, zoals crypto-ondernemingen, fintech-ondernemingen en zelfs gedecentraliseerde protocollen. Dat betekent dat er geen overheidsgaranties zijn. Elke uitgever stelt zijn eigen regels en risicobeleid vast, waardoor de geloofwaardigheid van de uitgever cruciaal is voor het behoud van de waarde van de token.

Wie geeft stablecoins uit?

Veel soorten ondernemingen kunnen stablecoins uitgeven. Of de uitgever nu een fintechbedrijf, een protocol of een bank is, de rol is hetzelfde: waarde in ontvangst nemen, tokens slaan, verzilveringen beheren en de koppeling stabiel houden.

Fintechs

De meeste populaire stablecoins worden uitgegeven door fintechs. USD Coin (USDC) wordt uitgegeven door Circle. Tether (USDT) is afkomstig van Tether Limited. Beide zijn particuliere bedrijven die tokens creëren in ruil voor fiat-stortingen, reserves beheren en 1:1-verzilvering beloven. Paxos, een andere fintech, geeft Pax Dollar (USDP) uit en hielp Binance met Binance USD (BUSD) voordat toezichthouders ingrepen.

Deze uitgevers beheren stablecoins als een speciaal daarvoor opgericht geldfonds: volledig gereserveerd, inwisselbaar en streng gecontroleerd. Ze worden in verschillende mate gereguleerd: Paxos opereert als een trustmaatschappij en Circle werkt onder geldtransactievergunningen op staatsniveau.

Protocollen

Sommige stablecoins worden uitgegeven door protocollen, niet door bedrijven. MakerDAO’s Dai (DAI) wordt algoritmisch gecreëerd door smart contracts. Gebruikers zetten crypto vast als onderpand en het systeem slaat daar DAI tegen in. Er is geen centrale kas die dollars aanhoudt, alleen code die onderpandratio’s en verzilveringen onchain beheert.

Dit maakt DAI transparant en gedecentraliseerd, maar complexer in de daadwerkelijke code en protocollen. Het betekent ook dat stabiliteit afhangt van cryptomarkten en community-governance, niet van een bedrijfsbalans.

Banken en andere financiële instellingen

In sommige rechtsgebieden, zoals Japan, mogen alleen erkende banken en trustmaatschappijen stablecoins uitgeven. En in de VS sturen nieuwe regels uitgevers in de richting van bankachtige regelgeving, zelfs als ze geen banken zijn.

Wie de uitgever is en hoe ze zijn gestructureerd, bepaalt direct hoe betrouwbaar de stablecoin is.

Hoe werken uitgevers met reserves en hoe handhaven ze de stabiliteit?

De meest gebruikte stablecoins (bijv. USDC, USDT en USDP) worden gedekt door reserves in de echte wereld. Die dekking is de reden waarom het woord ‘stable’ in stablecoin zit. Maar hoe een door reserves gedekt token werkt – inclusief wat er in de reserve zit, hoe verzilveringen werken en hoe risico's worden beheerd – kan het vertrouwen van klanten maken of breken.

Onderliggende activa

Uitgevers met reserves houden een mix van contanten en veilige, kortlopende activa aan; denk aan Amerikaanse schatkistcertificaten (T-bills). Het doel is simpel: de volledige waarde van elk token in omloop matchen met hoogwaardige, liquide activa die op elk moment tegen of bijna tegen de nominale waarde kunnen worden verkocht.

Als er 1 miljard tokens van een coin in omloop zijn, moet de uitgever minstens 1 miljard dollar aan reserves aanhouden, bij voorkeur meer. Sommigen verdelen die reservepool tussen contanten op aanvraag en effecten die binnen enkele dagen of weken vervallen. Door die opzet kunnen stablecoins fungeren als digitaal contant geld in plaats van speculatieve activa.

Verzilvering

Verzilvering zorgt ervoor dat een stablecoin dicht bij zijn vaste waarde blijft. Als een stablecoin onder de $ 1 zakt, kopen arbitragehandelaren deze op en wisselen ze in bij de uitgever voor een volle dollar. Deze vraagdruk brengt de prijs terug naar de pariteit. Als de prijs boven de $ 1 stijgt, kunnen dezelfde handelaren nieuwe tokens bij de uitgever laten aanmaken en verkopen, waardoor het aanbod toeneemt en de prijs weer daalt.

Om dit mechanisme te laten werken, moeten verzilveringen tijdig en voorspelbaar zijn. Circle verwerkt bijvoorbeeld USDC-verzilveringen tegen pari binnen twee werkdagen. Sommige uitgevers reserveren de toegang tot verzilveringen voor geautoriseerde partners; anderen, zoals Paxos, staan verzilveringen toe van elke geverifieerde houder. Hoe dan ook, stabiliteit hangt ervan af dat de markt weet dat verzilveringen snel zullen plaatsvinden.

Transparantie

Reserves zijn weinig waard als niemand ze kan inzien. Grote emittenten publiceren maandelijks verklaringen van onafhankelijke accountantskantoren die bevestigen dat de reserves gelijk zijn aan of groter zijn dan de circulerende hoeveelheid. Circle doet dit regelmatig. Tether doet dit nu ook, na jaren van ondoorzichtigheid en druk van de regelgeving.

De meeste van deze rapporten zijn verklaringen, geen volledige audits, wat betekent dat ze de saldi op een bepaald moment bevestigen, maar geen systemen of controles doorlichten. Regelgevers dringen aan op meer bescherming, zoals realtime rapportage over reserves, strengere eisen aan de kwaliteit van activa en duidelijkere wettelijke rechten voor houders.

Het komt erop neer dat stablecoins slechts zo stabiel zijn als de regels, activa en verzilveringen die erachter zitten. De koppeling blijft bestaan omdat de uitgever ervoor zorgt dat dit mogelijk is.

Waarin verschillen uitgevers van algoritmische stablecoins qua structuur en risico?

Niet elke stablecoin wordt gedekt door dollars op een bankrekening. Sommige zijn ontworpen om hun waarde te behouden via slimme contracten, prikkels en volatiliteitsbuffers die in het protocol zijn ingebouwd. Dit zijn algoritmische stablecoins, en hun uitgevers beheren geen reserves zoals door fiatgeld gedekte munten dat doen. Ze beheren code, onderpand en vertrouwen.

Structuur

In plaats van echte activa gebruiken algoritmische stablecoins mechanismen die het aanbod van tokens uitbreiden of inkrimpen op basis van de marktvraag. Een bekend en waarschuwend voorbeeld is TerraUSD (UST), dat vertrouwde op zijn zustertoken Terra (LUNA) om prijsschommelingen op te vangen. Toen UST onder de $ 1 zakte, konden gebruikers het inruilen voor $ 1 aan LUNA, waardoor het aanbod afnam. In theorie hield dit de koppeling intact. In de praktijk was dat niet het geval.

Toen gebruikers het vertrouwen in de munt verloren, overspoelden ze het systeem met verzilveringsverzoeken, stortte de prijs van LUNA in en kon het algoritme het niet bijhouden. Die vicieuze cirkel veegde in enkele dagen tijd meer dan $ 40 miljard aan waarde weg.

Modellen met onderpand

DAI van MakerDAO pakt het anders aan. Het is crypto-gedekt, wat betekent dat elke DAI wordt gedekt door meer dan een dollar aan crypto, vaak Ether, soms stablecoins zoals USDC. Dit model zorgt voor meer veerkracht door overdekking en het liquideren van onderpand als de waarde daalt.

Maar zelfs de stabiliteit van DAI hangt af van de marktomstandigheden. Als de onderpandactiva hard genoeg crashen, kan de koppeling verslappen. Om deze reden is MakerDAO in de loop der tijd overgestapt op het gedeeltelijk onderbouwen van DAI met activa uit de echte wereld.

Wat algoritmische modellen onderscheidt, is zowel hun onafhankelijkheid van acties van uitgevers als hun gevoeligheid voor marktkrachten. Geen fiatreserve betekent dat er in een crisis niets externs is om op terug te vallen.

Daarom hebben veel toezichthouders een harde grens getrokken: als er geen echte onderbouwing is, brengt het meer risico met zich mee dan wat je echt een stablecoin kunt noemen.

Welke regelgevingskaders gelden voor de uitgifte van stablecoins in belangrijke rechtsgebieden?

Uitgevers van stablecoins hebben te maken met geld, markten en gebruikersfondsen, dus toezichthouders houden hun activiteiten in de gaten. De kaders verschillen per land, maar de richting is consistent: behandel stablecoins als financiële instrumenten en behandel hun uitgevers als instellingen.

Verenigde Staten

In de VS is het regelgevingslandschap in ontwikkeling. De Guiding and Establishing National Innovation for U.S. Stablecoins Act, of GENIUS Act, aangenomen in 2025, definieert “betalingsstablecoins” en stelt federale normen vast:

• 1:1 dekking in contanten of kortlopende staatsobligaties
  
• Verplichte verzilvering tegen nominale waarde
  
• Regelmatige audits en toezicht door de toezichthouder
  

Uitgevers kunnen banken of goedgekeurde niet-banken zijn, maar ze moeten aan strenge eisen voldoen. De wet verbiedt ook grote technologiebedrijven om hun eigen stablecoins uit te geven, waarbij direct wordt verwezen naar het inmiddels opgeheven Libra- of Diem-project als waarschuwend voorbeeld.

Staten zoals New York hebben al strenge regels opgesteld: het New York Department of Financial Services (NYDFS) eist dat uitgevers van stablecoins reserves volledig gescheiden houden en binnen twee werkdagen inwisselbaar maken. Paxos en Gemini werken volgens dat kader.

Europese Unie

De Markets in Crypto-Assets (MiCA)-verordening van de EU is in 2024 van kracht geworden. Deze omvat twee categorieën:

• E-geldtokens (gekoppeld aan één valuta)
  
• Op activa gebaseerde tokens (gekoppeld aan mandjes of grondstoffen)
  

Uitgevers hebben een vergunning, volledige reserves en gedetailleerde informatieverschaffing nodig. Belangrijke stablecoins met een groot gebruikersbestand staan onder toezicht van de Europese Bankautoriteit (EBA).

Andere landen en regio's

In Japan mogen alleen banken en trustmaatschappijen met een vergunning stablecoins uitgeven. Singapore en Hongkong eisen allebei volledige dekking, kapitaalreserves en een vergunning. Het Verenigd Koninkrijk werkt aan soortgelijke regels via de Financial Services and Markets Act (FSMA). China daarentegen heeft alle particuliere stablecoins volledig verboden.

Hoe moeten ondernemingen de geloofwaardigheid en het risicoprofiel van een stablecoin-uitgever beoordelen?

Niet elke stablecoin is op dezelfde manier opgebouwd, en het eigendom is van belang. Als je erop vertrouwt om echt geld over te maken of aan te houden, behandel de uitgever dan zoals je een financiële tegenpartij zou behandelen: controleer hoe ze werken, niet alleen wat ze zeggen.

Hier is waar je op moet letten:

Regelgevende status

Begin met waar en hoe de uitgever gereguleerd wordt. Is het een erkende trustmaatschappij, een geldtransporteur, of opereert het offshore met weinig toezicht? Uitgevers die onder de NYDFS of de GENIUS Act vallen, moeten zich aan strengere regels houden: volledige reserves, tijdige verzilveringen, maandelijkse verklaringen.

Reservestructuur en transparantie

Controleer wat er achter het token zit en hoe duidelijk dit wordt gerapporteerd. Kijk naar een uitsplitsing van de reserves (bijv. contanten versus staatsobligaties), verklaringen van derden en hoe vaak die rapporten worden gepubliceerd. Hoe actueler en gedetailleerder, hoe beter.

Verzilveringsmechanismen

Kunnen houders daadwerkelijk aflossen tegen $ 1, en hoe snel? Sommige uitgevers staan alleen grote klanten toe om direct af te lossen. Dat is prima als de markt rond het token liquide genoeg is. Zo niet, dan loop je risico op spreads, slippage en tegenpartijrisico.

Juridische bescherming

Zijn de reserves faillissementsbestendig? In sommige structuren hebben tokenhouders een directe vordering op de reserve. In andere zijn ze ongedekte schuldeisers als er iets misgaat. Let goed op die verschillen.

Trackrecord en gedrag onder druk

Kijk naar de prestaties van de koppeling tijdens volatiele periodes. Heeft de uitgever duidelijk gecommuniceerd? Werden verzilveringen snel gehonoreerd? Stabiliteit draait uiteindelijk misschien wel om wat de uitgever doet als hij onder druk staat.

Hoe Stripe Payments kan helpen

Stripe Payments biedt een gebundelde, wereldwijde betaaloplossing die elk bedrijf - van start-ups tot wereldwijde ondernemingen - helpt bij het accepteren van betalingen online, persoonlijk en over de hele wereld. Bedrijven kunnen stablecoinbetalingen van bijna overal ter wereld accepteren die als fiat worden verrekend in hun Stripe-saldo.

Stripe Payments kan je helpen:

• Je afrekenervaring te verbeteren: zorg voor een soepele klantervaring en bespaar duizenden uren aan ontwikkelingswerk met kant-en-klare betaalinterfaces en toegang tot meer dan 125 betaalmethoden, waaronder stablecoins en crypto.

• Sneller uit te breiden naar nieuwe markten: bereik klanten over de hele wereld en verminder de complexiteit en kosten van multivalutabeheer met grensoverschrijdende betaalopties, beschikbaar in 195 landen in 135+ valuta's.

• Fysieke en online betalingen samen te voegen: bouw een unified commerce-ervaring op via online en fysieke kanalen om interacties te personaliseren, loyaliteit te belonen en inkomsten te laten groeien.

• De betaalprestaties te verbeteren: verhoog inkomsten met een reeks aanpasbare, eenvoudig te configureren betaaltools, waaronder no code-fraudebescherming en geavanceerde mogelijkheden om autorisatiepercentages te verbeteren.

• Sneller te werken met een flexibel, betrouwbaar platform voor groei: bouw voort op een platform dat is ontworpen om met jou mee te groeien, met een historische uptime van 99,999% en toonaangevende betrouwbaarheid.

Lees meer over hoe Stripe Payments je online en fysieke betalingen kan stimuleren, of ga er vandaag nog mee aan de slag.