Het factureren van grensoverschrijdende leveringen kan lastig zijn voor Duitse bedrijven. Hoewel de EU één set regels heeft, zijn de regels in andere landen anders. Toch wordt de verleggingsregeling in veel landen op dezelfde manier gebruikt als binnen de EU.

In dit artikel leggen we uit hoe de verleggingsregeling werkt en wat de wettelijke basis ervan is. We leggen ook uit wat de gevolgen zijn van de verleggingsregeling voor leveringen in derde landen, wat de vereisten zijn voor facturen en hoe je veelvoorkomende fouten bij het factureren kunt voorkomen.

Wat staat er in dit artikel?

• Wat is de verleggingsregeling?
  
• Wat is de wettelijke basis voor de verleggingsregeling in Duitsland?
  
• Wat zijn de gevolgen van de verleggingsregeling voor leveringen aan derde landen?
  
• Wat zijn de Duitse factuurvereisten voor de verleggingsregeling?
  
• Hoe kun je de facturering vereenvoudigen om fouten te voorkomen bij het gebruik van de verleggingsregeling voor derde landen?
  

Wat is de verleggingsregeling?

De verleggingsregeling is een speciale btw-regeling waarbij de belastingplicht voor bepaalde leveringen wordt verlegd van de verkoper naar de klant. Normaal gesproken factureert de verkoper btw aan zijn klanten, int deze belasting en draagt deze af aan de belastingdienst. Bij de verleggingsregeling factureert de verkoper zijn levering exclusief btw. Vervolgens berekent en draagt de klant de btw af.

Deze aanpak maakt de belastingheffing op internationale leveringen makkelijker en vermindert de administratieve rompslomp voor bedrijven die internationaal actief zijn. Het is ook bedoeld om btw-fraude te voorkomen.

Toepassing van de verleggingsregeling

De verleggingsregeling wordt vaak toegepast op grensoverschrijdende B2B-transacties waarbij de plaats van levering het land is waar de klant zich bevindt, volgens artikel 3a van de Duitse btw-wet (UStG).

Hieronder volgen enkele andere gespecificeerde diensten waarbij de aansprakelijkheid volgens de wet naar de klant verschuift:

• Leveringen van werk uit het buitenland: als een in het buitenland gevestigde onderneming leveringen van werk en diensten verricht, verschuift de belastingplicht onder bepaalde voorwaarden naar de klant.
  
• Overdracht van eigendom via zekerheid: als de eigendom van roerende goederen wordt overgedragen aan schuldeisers buiten een insolventieprocedure om, zonder dat er een verandering in het bezit plaatsvindt, geldt de verleggingsregeling.
  
• Inkomsten uit grond: bij bepaalde overdrachten van grond die onder de Duitse wet op de overdrachtsbelasting (RETT) (Grunderwerbsteuergesetz) vallen, wordt de belastingplicht omgekeerd.
  
• Bouw: voor bouwwerkzaamheden gaat de belastingplicht over op de klant, op voorwaarde dat deze op permanente basis bouwdiensten verricht.
  
• Energiehandel: voor de levering van elektriciteit en gas via het aardgasnet gelden speciale btw-regels waarbij de belastingplicht wordt overgedragen aan de afnemer van de levering.
  
• Edelmetalen: voor bepaalde leveringen van goud en vergulding gelden speciale regels voor verlegging van de belastingplicht.
  
• Elektronische apparaten: sommige elektronische apparaten zorgen ervoor dat de belastingplicht omgedraaid wordt. Dit geldt voor mobiele apparaten, tablets, spelcomputers en geïntegreerde schakelingen met een waarde van € 5.000 of meer, evenals bepaalde telecommunicatiediensten.
  
• Schoonmaakbedrijven: de verleggingsregeling geldt voor schoonmaakdiensten in gebouwen, als de klant zelf permanent schoonmaakt.
  

Wat is de wettelijke basis voor de verleggingsregeling in Duitsland?

De wetten die de verleggingsregeling regelen, zijn gebaseerd op nationale en EU-regels. Op EU-niveau wordt de verlegging van de belastingplicht geregeld door artikel 196 van Richtlijn 2006/112/EG van de Raad. Daarin staat dat de btw die verschuldigd is op bepaalde grensoverschrijdende leveringen binnen de EU, door de klant moet worden betaald in plaats van door de verkoper.

Deze EU-regels zijn in het Duitse belastingrecht geïmplementeerd in § 13b van de UStG. De UStG bepaalt wanneer de aansprakelijkheid verschuift van de verkoper naar de klant. De wet bevat regels voor zowel grensoverschrijdende leveringen als bepaalde binnenlandse verkopen waar de verleggingsregeling van toepassing is om de belastinginkomsten te waarborgen en btw-fraude te voorkomen.

Wat is het effect van de verleggingsregeling op leveringen aan derde landen?

Voor leveringen aan of vanuit derde landen (d.w.z. landen buiten de EU) zijn er geen uniforme regels. Elk land regelt zijn eigen belastingheffing. Daardoor zijn er verschillen in btw-verplichtingen van land tot land. Voor elk geval moeten bedrijven beslissen of ze goederen of diensten leveren aan het derde land.

Daarom moeten bedrijven die zaken doen met derde landen de plaats van levering controleren en bepalen welke nationale wetgeving van toepassing is op de belastingheffing. De verleggingsregeling wordt ook in deze gevallen toegepast, met name voor B2B-diensten. Elk land heeft echter zijn eigen specifieke regelgeving voor de belastingheffing.

Belastingplicht voor leveringen aan derde landen

De verleggingsregeling kan worden toegepast op grensoverschrijdende leveringen van goederen en diensten tussen een derde land en een Duits bedrijf. Of de regeling van toepassing is, hangt af van de plaats van levering en wordt uitgevoerd volgens de geldende belastingregels. Veel derde landen, zoals Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Canada, Australië en Singapore, hebben vergelijkbare procedures in hun nationale btw-stelsels voor het omdraaien van de belastingplicht.

Als een bedrijf vanuit een derde land diensten levert aan een Duits bedrijf, is de plaats van levering in de regel Duitsland. In dat geval factureert het buitenlandse bedrijf zonder btw. Het Duitse bedrijf moet zelf de btw berekenen en afdragen.

Als de dienst door een Duits bedrijf aan het derde land wordt geleverd, is de plaats van levering meestal het derde land. Dit betekent dat de levering in Duitsland niet belastbaar is. Het Duitse bedrijf moet dan een factuur zonder Duitse btw sturen. Vervolgens wordt de levering belast volgens de regels van het derde land.

Verleggingsregeling in derde landen: een casestudy van Zwitserland

Vanuit fiscaal oogpunt wordt Zwitserland behandeld als een derde land. Bij het uitreiken van facturen aan Zwitserland gelden voor Duitse bedrijven de volgende principes:

• In de regel worden verkopen van goederen aan particulieren in Zwitserland behandeld als belastingvrije exportleveringen, op voorwaarde dat de goederen naar Zwitserland worden geëxporteerd en er bewijs van export is.
  
• Leveringen van goederen aan een Zwitsers bedrijf worden behandeld als belastingvrije exportleveringen in overeenstemming met § 4, nr. 1a van de UStG en § 6 van de UStG, op voorwaarde dat de goederen fysiek Zwitserland binnenkomen en de export naar behoren is gedocumenteerd. Duitse bedrijven mogen dus geen Duitse btw op de betreffende factuur vermelden.
  
• Diensten aan Zwitserse bedrijven zijn meestal belastbaar in het land waar het hoofdkantoor van het Zwitserse bedrijf is gevestigd. Daarom is de dienst niet onderworpen aan btw in Duitsland en betaalt het Zwitserse bedrijf btw in Zwitserland.
  

Dit zijn alleen algemene principes. De Zwitserse belastingwetgeving bevat echter nog andere speciale regels over btw die verkopers ook moeten volgen. Sinds 2018 kunnen buitenlandse bedrijven ook verplicht worden om btw af te dragen in Zwitserland als hun wereldwijde jaaromzet meer dan 100.000 Zwitserse frank bedraagt. Duitse bedrijven die regelmatig diensten leveren in Zwitserland en deze drempel overschrijden, moeten zich registreren in het Zwitserse btw-register. Zodra ze geregistreerd zijn, worden ze beschouwd als belastingplichtige entiteiten in Zwitserland en moeten ze daar btw afdragen over hun leveringen.

Wat zijn de Duitse factuurvereisten voor de verleggingsregeling?

Er gelden specifieke regels wanneer een Duits bedrijf een factuur in een derde land uitreikt onder de verleggingsregeling. Er zijn twee belangrijke verschillen tussen deze factuur en een standaardfactuur.

Ten eerste mag deze factuur alleen nettobedragen vermelden. De uitgever berekent geen btw omdat de belastingplicht verschuift naar de ontvanger van de factuur. Ten tweede moet op de factuur duidelijk worden vermeld dat de verleggingsregeling van toepassing is. De standaardaanpak is om een opmerking toe te voegen, zoals “Verleggingsregeling” of “(belasting te betalen op basis van verleggingsregeling”. Deze informatie is verplicht om aan te geven waarom de uitgever van de factuur geen btw vermeldt.

Duitse bedrijven moeten ook de verplichte informatie vermelden die over het algemeen vereist is volgens artikel 14 van de UStG op facturen die worden uitgegeven aan derde landen waar de verleggingsregelingsprocedure wordt toegepast. Dit omvat het volgende:

• Volledige naam en adres van het bedrijf dat de goederen of diensten levert
  
• Volledige naam en adres van de ontvanger van de goederen of diensten
  
• Datum van uitgifte van de factuur
  
• Datum van levering of andere levering in het derde land (d.w.z. de uitvoeringsperiode)
  
• Fiscaal nummer dat door de belastingdienst aan de verkoper is toegekend of het btw-identificatienummer (btw-ID) dat door het Federale Centrale Belastingkantoor is toegekend
  
• Een opeenvolgend, uniek factuurnummer
  
• Hoeveelheid en soort geleverde goederen of omvang en soort verleende diensten
  

Hoe kun je de facturering vereenvoudigen om fouten te voorkomen bij het gebruik van de verleggingsregeling voor derde landen?

Bedrijven in Duitsland moeten extra voorzichtig zijn bij het uitreiken van facturen onder de verleggingsregeling. Fouten kunnen de administratieve werklast verhogen en leiden tot naheffingen en controles. Hier zijn de belangrijkste punten waarmee bedrijven rekening moeten houden.

Bepaal de plaats van levering

De plaats van levering is belangrijk om te bepalen wie belastingplichtig is voor een grensoverschrijdende levering. Als de uitgever de verkeerde plaats van levering bepaalt, bevat de factuur mogelijk geen vermelding van de omkering van de belastingplicht. De procedure kan ook onrechtmatig worden toegepast. Vooral bij diensten aan een derde land is voorzichtigheid geboden, omdat er geen uniforme regelgeving is. Daarom moeten Duitse bedrijven altijd duidelijk de plaats van levering documenteren en relevante documentatie bewaren voor interne of fiscale controles.

Geef de btw correct aan

Facturen voor leveringen aan derde landen in het kader van de verleggingsregeling mogen alleen nettobedragen bevatten. Duitse bedrijven die zowel in eigen land als internationaal leveren, vermelden soms Duitse btw op hun facturen, omdat dit de norm is binnen het land. Dit leidt echter tot onjuiste belastinginformatie, omdat de aansprakelijkheid volgens de verleggingsregeling verschuift naar de ontvanger van de factuur. Een factuur waarop de btw onjuist is vermeld, wordt mogelijk niet erkend door de autoriteiten en kan ertoe leiden dat de belastingdienst achterstallige belasting oplegt.

Voeg een opmerking toe over de verleggingsregeling

Een correcte verleggingsfactuur die aan een derde land wordt uitgereikt, moet zowel de verplichte informatie bevatten die is vastgelegd in artikel 14 van de UStG als een opmerking over de omkering van de belastingplicht. Als dit wordt weggelaten, kan de belastingdienst de factuur als onjuist beschouwen. In dat geval komt de fiscale geldigheid van de factuur in gevaar.

Gebruik geautomatiseerde ondersteuning

Professionele tools, zoals Stripe Tax, helpen bedrijven om veelvoorkomende fouten te voorkomen bij het uitreiken van facturen aan andere EU-lidstaten en derde landen. Tax berekent automatisch de juiste belastingbedragen, voegt de nodige info over de omkering van de belastingplicht toe aan facturen en helpt bedrijven om rekening te houden met de wettelijk verplichte info. Dit vermindert fouten, vereenvoudigt de verwerking en maakt internationale facturering betrouwbaar.