Alle ondernemingen in Frankrijk – van fintechs en banken tot detailhandel – zijn verplicht om de uiteindelijk belanghebbenden van klanten te verifiëren voordat ze zakelijke relaties met hen aangaan. Daarom is het voor alle ondernemingen belangrijk om te weten wat uiteindelijk belanghebbenden zijn en hoe ze deze kunnen verifiëren. Daarnaast moeten ondernemingen in Frankrijk op de hoogte zijn van de wetten die uiteindelijk belanghebbenden reguleren en eventuele uitzonderingen op deze vereisten.

In dit artikel leggen we het concept van uiteindelijk belanghebbenden uit, inclusief waarom ze geverifieerd moeten worden en hoe ondernemingen dit kunnen doen.

Kernpunten

• De uiteindelijk belanghebbende van een onderneming is de persoon die de controle heeft over de onderneming. Dit kan door eigendom van aandelen, stemrechten of controle over het beheer. Een onderneming kan meerdere uiteindelijk belanghebbenden hebben.
  
• Franse ondernemingen en buitenlandse ondernemingen die in Frankrijk zijn gevestigd, moeten hun uiteindelijk belanghebbenden opgeven om witwassen en de financiering van terrorisme te helpen voorkomen.
  
• Bepaalde professionals – vooral in de financiële sector – moeten de uiteindelijk belanghebbenden van klanten verifiëren voordat ze zakendoen met hen. Dit is een noodzakelijk onderdeel van het ken-je-klant (KYC)-proces.
  
• Om de uiteindelijk belanghebbenden van klanten te verifiëren, moeten professionals die onderworpen zijn aan anti-witwasvereisten het register van uiteindelijk belanghebbenden (Registre des bénéficiaires effectifs, of RBE) en bepaalde officiële documenten raadplegen, zoals Kbis-bedrijfsregistratieformulieren en statuten van het bedrijf.
  

Wat is een uiteindelijk belanghebbende?

'Uiteindelijk belanghebbende' is een juridische term die verwijst naar een persoon die – direct of indirect – de controle heeft over een onderneming en de meeste financiële voordelen hiervan geniet. De uiteindelijk belanghebbende is de daadwerkelijke eigenaar van de juridische entiteit, maar kan verborgen zijn door complexe eigendomsstructuren (bijv. holdings, trusts) of het gebruik van genomineerden.

Volgens Artikel R561-1 van de monetaire en financiële code moeten personen aan een van de volgende criteria voldoen om te worden aangemerkt als uiteindelijk belanghebbenden:

• meer dan 25% van de aandelen of stemrechten van een onderneming bezitten
  
• het beheer, de administratie of het bestuur van de onderneming of de algemene vergadering van partners of aandeelhouders controleren
  

Ondernemingen kunnen meerdere uiteindelijk belanghebbenden hebben. Als niemand voldoet aan het eigendoms- of controlecriterium, wordt de wettelijke vertegenwoordiger van de onderneming – zoals de manager of voorzitter – standaard beschouwd als de uiteindelijk belanghebbende.

Let op: Als een andere onderneming de aandelen van de onderneming bezit, moet het eigendom worden teruggevoerd naar een persoon die ze uiteindelijk bezit. Het doel is om de persoon te identificeren die de controle heeft over de onderneming.

Wat zijn de verschillen tussen uiteindelijk belanghebbenden, wettelijke vertegenwoordigers en agenten?

De wettelijke vertegenwoordigers van een onderneming zijn niet noodzakelijk de uiteindelijk belanghebbenden. Ze worden alleen standaard de uiteindelijk belanghebbenden als er geen andere persoon kan worden geïdentificeerd. De primaire rollen van wettelijke vertegenwoordigers zijn het beheren van de onderneming. Dit omvat het bepalen van de strategie, het ondertekenen van contracten en het vertegenwoordigen van de onderneming in de rechtbank. Ze worden aangewezen in de statuten van de onderneming.

Aan de andere kant behouden uiteindelijk belanghebbenden de controle over ondernemingen door eigendom van 25% van de aandelen, stemrechten of controle over het beheer. Ze ontvangen winst uit ondernemingen zonder dat ze hoeven te fungeren als functionaris van het bedrijf.

Agenten grijpen alleen in om specifieke taken uit te voeren – meestal eenmalige opdrachten of benoemingen – namens een ander. Hun rol is doorgaans tijdelijk.

Waarom is het nodig om de uiteindelijk belanghebbende van een onderneming te identificeren?

Het is nodig om de uiteindelijk belanghebbende of belanghebbenden van een onderneming te identificeren om financiële transparantie te helpen handhaven en het witwassen van geld, belastingontduiking en de financiering van terrorisme te voorkomen. Het identificeren van de uiteindelijk belanghebbende of belanghebbenden van een onderneming helpt bij het identificeren van de daadwerkelijke eigenaren achter juridische structuren. Dit helpt illegale geldstromen in Europa te voorkomen (bijv. door het gebruik van dekmantelbedrijven om de herkomst of bestemming van geld te verhullen).

Franse ondernemingen en relevante contractanten zijn wettelijk verplicht om uiteindelijk belanghebbenden te identificeren, volgens de Anti-witwasrichtlijn (EU) 2015/849. De richtlijn is in Frans recht omgezet in de artikelen L561-45 e.v. van het Monetaire en Financiële Wetboek. Ondernemingen die nalaten hun uiteindelijk belanghebbenden aan te geven – zoals wettelijk vereist – riskeren zware sancties die hun merkimago kunnen schaden en hun bedrijfsactiviteiten kunnen stilleggen. Sancties kunnen het volgende inhouden:

• een boete van € 200.000 opgelegd aan de wettelijke vertegenwoordiger, een bestuursverbod voor ondernemingen en gedeeltelijk verlies van burgerlijke en politieke rechten
  
• een boete van € 1.000.000 opgelegd aan de onderneming, plus extra sancties (bijv. ontbinding, toezicht, sluiting, een verbod op deelname aan overheidsopdrachten)
  

Wat zijn de vereisten voor de uiteindelijk belanghebbenden van een onderneming?

Specifiek vereist de wet dat ondernemingen met een hoofdkantoor in Frankrijk of in andere landen met vestigingen in Frankrijk, hun uiteindelijk belanghebbenden opgeven bij registratie en telkens wanneer de uiteindelijk belanghebbende verandert. Deze vereiste is van toepassing op het volgende:

• commerciële ondernemingen, inclusief een naamloze vennootschap (société anonyme, of SA), vereenvoudigde aandelenvennootschap (société par actions simplifiée, of SAS), vereenvoudigde aandelenvennootschap met één aandeelhouder (société par actions simplifiée unipersonnelle, of SASU), commanditaire vennootschap op aandelen (société en commandite par actions, of SCA), vennootschap met beperkte aansprakelijkheid (société à responsabilité limitée, of SARL), commanditaire vennootschap (société en commandite simple, of SCS) en vennootschap onder firma (société en nom collectif, of SNC)
  
• burgerlijke maatschappijen, agrarische ondernemingen en freelancers
  
• economische samenwerkingsverbanden (GIE's)
  
• non-profitorganisaties en andere entiteiten die zijn ingeschreven in het handels- en ondernemingsregister (Registre du commerce et des sociétés, of RCS) en het nationaal ondernemingsregister (Registre national des entreprises, of RNE)
  

Beursgenoteerde ondernemingen zijn vrijgesteld van de vereiste. Ondernemingen in de financiële branche en bepaalde gereguleerde professionals zijn echter verplicht om de uiteindelijk belanghebbenden van ondernemingen te verifiëren. Ze moeten de risiconiveaus van hun klanten evalueren voor en tijdens het zakendoen met deze klanten.

Ze kunnen dit doen door het register van uiteindelijk belanghebbenden (Registre des bénéficiaires effectifs, of RBE) te raadplegen, dat wordt bijgehouden door het nationaal instituut voor industriële eigendom (Institut national de la propriété industrielle, of INPI), en door zelf onderzoek te doen. In geval van discrepanties tussen het RBE en informatie die is verkregen van klanten en andere betrouwbare bronnen, moet de onderneming contact opnemen met de autoriteiten.

Banken, betaalinstellingen en instellingen voor elektronisch geld, investeringsondernemingen, aanbieders van diensten voor cryptoactiva en verzekeraars zijn allemaal verplicht om de uiteindelijk belanghebbenden van hun klanten te verifiëren. Accountants, notarissen, advocaten, makelaars in onroerend goed en sportmakelaars, auditors en door de rechtbank benoemde functionarissen zijn hiertoe ook verplicht, tenzij de klant een beursgenoteerde onderneming is.

Waarom moeten ondernemingen de uiteindelijk belanghebbenden van klanten identificeren?

Het verifiëren van uiteindelijk belanghebbenden is nodig om te voldoen aan anti-witwaswetgeving en te beschermen tegen deelname aan frauduleuze activiteiten. De verplichte verificatie is een integraal onderdeel van het ken-je-klant (KYC)-proces, wat ondernemingen en professionals helpt om de veiligheid van mogelijke zakelijke relaties vanaf het begin te evalueren.

Hoe kunnen ondernemingen de uiteindelijk belanghebbende van een klant verifiëren?

Ondernemingen kunnen uiteindelijk belanghebbenden verifiëren door het register van het INPI te raadplegen, dat informatie centraliseert die ondernemingen opgeven. Toegang tot het RBE is beperkt tot bepaalde autoriteiten, professionals die onderworpen zijn aan anti-witwaswetgeving (bijv. advocaten, accountants, bankiers) en personen die een legitiem belang kunnen aantonen (bijv. zakenpartners, journalisten, academische onderzoekers).

Het raadplegen van alleen het RBE is echter niet voldoende om de uiteindelijk belanghebbende van een klant te verifiëren. Ondernemingen moeten de informatie ook controleren aan de hand van interne documenten, openbare bronnen (bijv. media) en officiële bronnen (bijv. statuten en contracten). Deze informatie kan helpen bij het bepalen van het profiel van de klant en de aard van de activiteiten.

Als alternatief kunnen ondernemingen de taak uitbesteden aan een externe partij die uiteindelijk belanghebbenden kan identificeren.

Hoe Stripe Identity kan helpen

Stripe Identity is een pakket met verificatietools waarmee ondernemingen snel en veilig klantidentiteiten kunnen verifiëren, wat ze helpt om te voldoen aan hun ken-je-klant (KYC)-verplichtingen.
Stripe Identity kan je helpen om:

• Klanten sneller aan boord te halen: bied een soepel, geautomatiseerd identiteitsverificatieproces dat wrijving vermindert en de conversie tijdens het onboarden verhoogt.
  
• Frauderisico's te beperken: gebruik geavanceerde fraudedetectiefuncties om kwaadwillende actoren te identificeren en te voorkomen dat ze accounts aanmaken of frauduleuze transacties uitvoeren.
  
• De operationele efficiëntie te verbeteren: maak handmatige identiteitsverificatie overbodig, waardoor je minder tijd en middelen nodig hebt om nieuwe klanten aan boord te halen.
  
• De ervaring configureren: integreer Identity eenvoudig in je bestaande gebruikerservaring en configureer je verificatiemethoden en fallbacks.
  
• Met vertrouwen opschalen: de robuuste infrastructuur van Stripe Identity kan grote hoeveelheden verificatieverzoeken verwerken naarmate je bedrijf groeit, zonder dat dit extra bedrijfskosten met zich meebrengt.
  

Lees meer over hoe Identity je kan helpen om klanten veilig en gemakkelijk aan te melden, of ga vandaag nog aan de slag.

Veelgestelde vragen over het verifiëren van uiteindelijk belanghebbenden