Secrets management is een reeks werkmethoden en systemen die developers gebruiken voor het genereren, opslaan, distribueren en intrekken van inloggegevens. Voorbeelden hiervan zijn een application programming interface (API)-sleutel in een serverless functie of een databasewachtwoord in een connection pool. Secrets management beperkt wie en wat een bepaalde waarde mag lezen, voor hoelang en onder welke voorwaarden. Blootstelling van secrets is een groeiend probleem; in 2024 zijn er bijna 24 miljoen nieuwe hardcoded secrets toegevoegd aan openbare GitHub-commits.
Hieronder bespreken we de typen secrets die developers beheren, hoe opslag en toegang werken en hoe Stripe Projects kan helpen bij het verstrekken van afzonderlijke API-sleutels voor elk project dat een developer of team maakt.
Belangrijkste punten
Application programming interface (API)-sleutels, toegangstokens, database-inloggegevens, certificaten en encryptiesleutels hebben elk hun eigen risico's en levensduur.
Inloggegevens met een specifiek bereik, geplande roulatie en auditlogboeken beperken de schade die een enkel blootgesteld secret kan aanrichten.
Autonome tools die application programming interfaces (API's) en infrastructuur aanroepen, hebben afzonderlijke, afgebakende en herroepbare toegang nodig in plaats van brede accountmachtigingen.
Waarom zijn best practices voor secrets management belangrijk?
Secrets management omvat hoe je de inloggegevens waar jouw applicaties (apps) afhankelijk van zijn, genereert, opslaat, distribueert en intrekt. Goed secrets management beperkt de schade van gecompromitteerde inloggegevens door de toegang ertoe inzichtelijk en eenvoudig herroepbaar te maken. Slecht secrets management kan iedereen die één gelekte waarde vindt, toegang geven tot productiesystemen.
Welke typen secrets moeten developers beschermen?
Er is een aantal algemene categorieën voor secrets en ze werken allemaal net even anders.
Dit is wat secrets management doorgaans omvat:
Application programming interface (API)-sleutels: Deze authenticeren jouw applicatie bij een externe service, zoals een betaaldienstverlener of een API voor kaarten. Deze verlopen doorgaans niet vanzelf, dus een gelekte sleutel geeft vaak volledige toegang tot het account totdat iemand deze handmatig intrekt.
Toegangstokens: Open authorization (OAuth)-toegangstokens en JavaScript Object Notation (JSON) Web Tokens bevatten de machtigingen van een gebruiker of service, en hebben meestal een kortere levensduur dan API-sleutels. Ze komen voor in mobiele apps, single sign-on-stromen en service-to-service-aanroepen.
Database-inloggegevens: Gebruikersnamen, wachtwoorden en connection strings voor systemen zoals PostgreSQL, MySQL of MongoDB bevinden zich in configuratiebestanden en connection pools. Deze worden vaak in meerdere omgevingen tegelijk gedupliceerd.
Certificaten en privésleutels: Transport Layer Security (TLS)-certificaten en Secure Shell (SSH)-sleutels verifiëren de identiteit en beveiligen verbindingen tussen servers. Verlopen of onjuist opgeslagen certificaten veroorzaken net zo vaak storingen als dat ze datalekken veroorzaken.
Encryptiesleutels: Sleutels die data at rest of in transit versleutelen, worden beheerd door services zoals Amazon Web Services Key Management Service (AWS KMS) of de transit-engine van HashiCorp Vault. Het verlies van een sleutel kan betekenen dat je de toegang tot de gegevens die deze beschermt, kwijtraakt.
Omgevingsvariabelen: Dit zijn op zichzelf geen secrets. Ze vormen het leveringsmechanisme dat veel applicaties gebruiken om secrets in een lopend proces te laden, en ze zijn een makkelijke manier om een waarde naar een logbestand of crashrapport te lekken.
Deze secrets komen in verschillende omgevingen voor: lokale developmentmachines, Continuous Integration en Continuous Delivery (CI/CD)-pijplijnen, cloudinfrastructuur en productiesystemen. Een waarde die in de ene omgeving streng is afgeschermd, kan in een andere omgeving wijd openstaan.
Hoe werkt secrets management?
Secrets management vervangt hardcoded waarden door een zoekopdracht. In plaats van een databasewachtwoord direct in je code te schrijven, vraagt jouw applicatie dit tijdens runtime op bij een gecentraliseerde opslag, waarna die opslag bepaalt of het wachtwoord wordt vrijgegeven.
Omgevingsvariabelen zijn eenvoudiger. Containerorkestratiesystemen laten je tijdens het implementeren secrets injecteren als omgevingsvariabelen of gemounte bestanden. Hierdoor blijven ze uit je codebase, maar ze worden niet versleuteld zodra ze in een draaiende container belanden. Configuratiebeheersystemen vallen hier ergens tussenin: ze beschermen een secret tijdens de overdracht en in je configuratierepository, maar je blijft zelf verantwoordelijk voor hoe het ontvangende systeem er daarna mee omgaat.
Gecentraliseerde platforms voor inloggegevensbeheer voegen roulatie, versiebeheer en audittrails toe aan de opslag. Wanneer je code een secret nodig heeft, authenticeert deze zich bij het platform via een serviceaccount, een Identity and Access Management (IAM)-rol of een kortdurend token, en krijgt de code een inloggegeven met een specifiek bereik en een tijdslimiet in plaats van een statisch inloggegeven. Hierdoor kan een team de toegang voor één service afsluiten zonder alle andere inloggegevens in het systeem aan te raken.
Wat zijn enkele best practices voor secrets management?
Goed secrets management hangt af van de gewoonten die een team in de loop der tijd aanhoudt.
Deze werkmethoden komen in vrijwel elk rigoureus framework voor:
Verleen least-privilege toegang: Geef elke service of persoon alleen de specifieke secrets die ze nodig hebben, afgebakend voor specifieke omgevingen en acties. Een Continuous Integration (CI)-pijplijn die in een staging-omgeving implementeert, mag nooit dezelfde inloggegevens hebben als een pijplijn die in productie implementeert.
Laat secrets volgens een schema rouleren: Langlevende API-sleutels en databasewachtwoorden moeten regelmatig rouleren, en onmiddellijk na het vertrek van een medewerker of bij vermoedelijke blootstelling. Geautomatiseerde roulatie neemt het excuus weg om dit over te slaan.
Stel een vervaldatum in voor tokens: Kortdurende tokens die in minuten of uren verlopen, beperken de periode waarin schade kan worden aangericht bij een lek. OAuth-toegangstokens worden meestal gekoppeld aan refresh-tokens met een langere levensduur in plaats van één statische waarde.
Registreer elke toegangsaanvraag: Auditlogboeken moeten vastleggen welke identiteit toegang had tot welk secret, wanneer en vanaf waar. Op die manier kun je met zekerheid zeggen of een inloggegeven tijdens een incident is gecompromitteerd, in plaats van te moeten raden.
Scheid secrets per omgeving: Development, staging en productie moeten elk hun eigen inloggegevens hebben, opgeslagen in hun eigen kluizen of namespaces. Een testdatabasewachtwoord mag nooit werken voor de productiedatabase.
Deel secrets via de kluis, niet via chat of e-mail: Een inloggegeven in Slack of een supportticket plakken, plaatst dit in een systeem dat niet gebouwd is om het te beschermen. Veel platforms voor secrets management ondersteunen in plaats daarvan tijdelijke, herroepbare deellinks.
Scan bij elke commit op blootgestelde inloggegevens: Scanners zoals GitHub secret scanning, TruffleHog en Gitleaks controleren commits en pull requests vóór of direct na een merge op per ongeluk blootgestelde inloggegevens.
Verwijder gelekte secrets uit de versiegeschiedenis: Trek het blootgestelde inloggegeven eerst in. Het uit de git-geschiedenis verwijderen helpt namelijk niet als de oude waarde nog steeds werkt. Tools zoals git filter-repo of BFG Repo-Cleaner kunnen het vervolgens uit eerdere commits verwijderen, hoewel iedereen die de repository eerder heeft gekloond nog steeds een kopie heeft.
Wat zijn de risico's van slecht secrets management?
Uit het jaarlijkse onderzoek van GitGuardian naar openbare GitHub-commits is gebleken dat 15% van de commit-auteurs een secret heeft gelekt in 2024. Het directe risico is ongeautoriseerde toegang. Een gelekt database-inloggegeven kan worden gevonden en geautomatiseerde scanners kunnen openbare repositories binnen enkele minuten na een push doorzoeken.
Naast de initiële blootstelling kan een gestolen sleutel die onopgemerkt blijft maandenlang actief blijven, aangezien veel ondernemingen wel een proces hebben voor het detecteren van mislukte inlogpogingen, maar niet voor het detecteren van ongeautoriseerd gebruik van een inloggegeven dat technisch gezien geldig is. Een aanvaller die op deze manier binnenkomt, hoeft authenticatie helemaal niet te omzeilen; die heeft deze immers al.
Slecht secrets management brengt ook risico's met zich mee die niets te maken hebben met een crimineel. Verlopen certificaten veroorzaken storingen. Gerouleerde inloggegevens die niet overal zijn geüpdatet, verbreken willekeurig integraties. En teams die secrets informeel delen, via e-mail of een gedeeld document, kunnen het overzicht verliezen van wie er daadwerkelijk toegang heeft.
Hoe is secrets management van toepassing op AI-agents en developmentworkflows?
AI-programmeeragents veranderen de situatie, omdat ze vaak echte inloggegevens nodig hebben om daadwerkelijk werk te verrichten, zoals het aanroepen van een API, het bevragen van een database of het implementeren van code. Een agent voert instructies uit op machinesnelheid, waardoor een inloggegeven met een slecht afgebakend bereik schade kan aanrichten in meerdere systemen voordat iemand het doorheeft.
Dat risico groeit met het aantal tools dat een agent kan aanroepen. Een agent die is verbonden met een betaal-API, een cloudprovider en een intern ticketingsysteem, heeft voor elk systeem afzonderlijke, afgebakende inloggegevens nodig, en niet een enkele reeks brede machtigingen die alles dekt. Zonder deze scheiding kan een enkele gecompromitteerde agentsessie veel meer impact hebben dan de bedoeling is.
Stripe Projects pakt een deel hiervan aan voor developers die voortbouwen op Stripe. Het kan afzonderlijke API-sleutels verstrekken voor elk project dat een developer of team maakt, afgebakend voor de gegevens en omgeving van dat project. Een sleutel die door de ene agent of applicatie wordt gebruikt, geeft geen toegang tot de andere. Stripe Projects regelt de verstrekking, de opslag van inloggegevens en de facturatie voor externe infrastructuurservices.
Hoe kies je de juiste tools voor secrets management?
De juiste keuze is afhankelijk van je infrastructuur.
Met een paar vragen is de lijst snel in te korten:
Integreert het met je identiteitsprovider? Een systeem dat niet kan authenticeren bij je bestaande instellingen voor Identity and Access Management (IAM) of single sign-on (SSO), voegt een tweede identiteitssysteem toe om te beheren. Dit betekent meestal een zwakkere toegangscontrole.
Ondersteunt het geautomatiseerde roulatie voor de services die je gebruikt? Systeemeigen roulatie voor veelvoorkomende databases en cloudservices bespaart het handmatige werk van het zelf bouwen en onderhouden van roulatiescripts.
Kan het inloggegevens afdwingen die kortlevend zijn en een specifiek bereik hebben? Statische, langlevende secrets vormen het patroon waar je juist vanaf wilt. Een systeem dat alleen waarden opslaat zonder dynamische waarden uit te geven, lost het probleem maar voor de helft op.
Produceert het auditlogboeken die je daadwerkelijk kunt gebruiken? Logboeken die de toegang registreren zonder voldoende details om een incident te reconstrueren, bieden weinig hulp wanneer je ze nodig hebt.
Hoe gaat het om met de secrets die jouw AI-tools nodig hebben? Als agents of geautomatiseerde workflows om inloggegevens vragen, controleer dan of het systeem deze apart van menselijke toegang kan afbakenen en laten verlopen.
Hoe Stripe Projects kan helpen
Met Stripe Projects kunnen ontwikkelaars en hun AI-agents services toevoegen, inloggegevens genereren en facturatie beheren vanaf de command line interface (CLI).
Stripe Projects helpt je bij het volgende:
Diensten van derden inrichten via de opdrachtregel: Gebruik één workflow om services toe te voegen, inloggegevens te beheren en tariefplannen te upgraden, in plaats van verschillende tools en workflows voor elke aanbieder. Beheer hosting, databases, autorisatie, AI en meer zonder dat je dashboards, configuratiebestanden of infrastructuurcode nodig hebt.
Inloggegevens automatisch synchroniseren: Houd omgevingsvariabelen overdraagbaar tussen lokale omgevingen, machines, teamgenoten en agents: je hoeft geen application programming interface (API)-sleutels meer te kopiëren en te plakken.
Facturatie beheren via de CLI of je coderingsagent: Stel facturatiegegevens eenmalig in en deel ze veilig met diensten van derden. Upgrade en downgrade niveaus, controleer het gebruik en beheer abonnementen vanuit de CLI.
Lees meer over hoe Stripe Projects helpt bij het vereenvoudigen van app-inrichting, of kopieer en plak deze opdracht in je betaalterminal om vandaag nog aan de slag te gaan:
brew install stripe/stripe-cli/stripe && stripe plugin install projects && npx skills add https://github.com/stripe/ai --skill stripe-projects -y -g
De inhoud van dit artikel is uitsluitend bedoeld voor algemene informatieve en educatieve doeleinden en mag niet worden opgevat als juridisch of fiscaal advies. Stripe verklaart of garandeert niet dat de informatie in dit artikel nauwkeurig, volledig, adequaat of actueel is. Voor aanbevelingen voor jouw specifieke situatie moet je het advies inwinnen van een bekwame, in je rechtsgebied bevoegde advocaat of accountant.